ولادیمیر پوتین در گفتوگو با امیر کوستوریتسا، فیلمساز شناختهشده صرب، که به مناسبت هشتادمین سالروز تولد پاتریارک کریل، رهبر کلیسای ارتدکس روسیه، منتشر شد، بار دیگر از مفهوم «روم سوم» سخن گفت. او در توضیح این تعبیر، مسیر تاریخی مسیحیت را از روم باستان به بیزانس و سپس به مسکو پیوند داد و روسیه را وارث ایمان و سنتهای مسیحیت شرقی معرفی کرد.
البته این نخستینبار نیست که رئیسجمهور روسیه چنین تعبیری را به کار میبرد. پوتین پیشتر نیز در مستند «روسیه؛ کرملین؛ پوتین؛ ۲۵ سال» که در مه ۲۰۲۵ از تلویزیون دولتی این کشور پخش شد، به همین مفهوم اشاره کرده بود. تکرار این عبارت نشان میدهد که «روم سوم» برای کرملین صرفاً یک اصطلاح تاریخی نیست، بلکه بخشی از روایتی است که روسیه با آن درباره ریشهها، جایگاه و هویت تمدنی خود سخن میگوید.
×
قصهای که از سقوط قسطنطنیه آغاز شد
برای فهم معنای «روم سوم» باید چند قرن به عقب برگشت؛ به زمانی که قسطنطنیه، پایتخت امپراتوری بیزانس، هنوز یکی از مهمترین مراکز قدرت سیاسی و مذهبی جهان مسیحیت بود.
در سال ۳۳۰ میلادی، کنستانتین بزرگ، امپراتور روم، پایتخت خود را به شهر بیزانتیوم منتقل کرد و آن را به نام خود، قسطنطنیه نامید. این شهر بهتدریج جایگاه روم دوم را در جهان مسیحیت پیدا کرد و به مرکز امپراتوری روم شرقی تبدیل شد.
اما نقطه عطف این روایت در سال ۱۴۵۳ رقم خورد؛ زمانی که قسطنطنیه به دست عثمانیان سقوط کرد و امپراتوری بیزانس پس از قرنها حیات سیاسی به پایان رسید. با سقوط این مرکز تاریخی، پرسشی مهم در جهان مسیحیت شرقی شکل گرفت: پس از فروپاشی قسطنطنیه، کدام سرزمین میتواند میراثدار سنت دینی و تمدنی آن باشد؟ …


دانلود از کافه بازار





























































