دیپلماسی ایرانی: در میانه بحرانیترین دوره تاریخ معاصر روابط ایران و اسرائیل، تحولی در آسیای مرکزی در حال شکلگیری است که بهرغم فاصله جغرافیایی، پیامدهای راهبردی مستقیمی برای امنیت ملی ایران دارد: تعمیق بیسابقه روابط قزاقستان با اسرائیل و پیوستن رسمی آستانه به توافقهای ابراهیم. این روند در شرایطی رخ میدهد که ایران از فوریه ۲۰۲۶ درگیر جنگی تمامعیار با ائتلاف آمریکا و اسرائیل بوده و به گزارش نیویورکتایمز، نتانیاهو در یازدهم فوریه ۲۰۲۶ ترامپ و مشاوران ارشدش را متقاعد کرد که جمهوری اسلامی در آستانه فروپاشی است و حمله مشترک آمریکا و اسرائیل به پیروزی قطعی میانجامد. پیامد این تصمیم، حمله گسترده ۲۸ فوریه به تأسیسات هستهای، موشکی و مقرهای فرماندهی ایران بود که طی آن آیتالله سید علی خامنهای در بیت رهبری به شهادت رسیدند؛ ضایعهای که ساختار قدرت در تهران را به دورهای حساس و تاریخی از انقلاب ۱۳۵۷ تاکنون وارد کرده است. در چنین بستری، گام قزاقستان برای عادیسازی و ارتقای روابط با اسرائیل را نمیتوان صرفاً یک تحول دوجانبه دور از مرزهای ایران تلقی کرد.
آستانه از دهه ۱۹۹۰ روابط دیپلماتیک با اسرائیل داشته، اما در نوامبر ۲۰۲۵ رسماً به توافقهای ابراهیم پیوست و به این ترتیب نخستین کشور آسیای مرکزی شد که این گام را برداشت. این تصمیم استقبال گسترده تلآویو را در پی داشت و به دنبال آن، در ژانویه ۲۰۲۶ وزیر أمور خارجه اسرائیل به آستانه سفر کرد و اسناد همکاری متعددی با طرف قزاقی امضا شد، از جمله در حوزههای فناوری کشاورزی، سلامت، زیرساخت و انرژی. سه ماه بعد، در آوریل ۲۰۲۶، رئیسجمهور اسرائیل نیز بهطور رسمی از آستانه دیدن کرد و طرفین بر گسترش تجارت، سرمایهگذاری و راهاندازی پروازهای مستقیم تأکید کردند. …
![[داریوش صفرنژاد] نقشآفرینی تهران در نظم نوین منطقهای](/news/u/2026-09-09/ettelaat-j7i61.jpg)
