تهرانی ها دارند خفه می شوند؛ مسئولان به ۱۳ روز هوای پاک افتخار می‌کنند!/ آقای قاضی به داد ملت برسید! + فیلم

۱۳ روز هوای پاک در ۲۳۸ روز سپری‌شده از سال، آماری نیست که بتوان با تکیه بر آن از موفقیت در مدیریت آلودگی هوا سخن گفت. به‌ویژه وقتی در سوی دیگر ماجرا، شهروندان تهرانی در روزهای متعددی با هوای ناسالم، محدودیت فعالیت‌های روزمره و نگرانی از عوارض تنفسی و قلبی آلودگی دست‌وپنجه نرم کرده‌اند.

مسئله فقط این نیست که چرا هوای تهران پاک نمی‌شود؛ مسئله مهم‌تر این است که چرا با وجود تصویب قانون هوای پاک در سال ۱۳۹۶، گذشت نزدیک به یک دهه و تعیین تکالیف قانونی برای ده‌ها دستگاه اجرایی، هنوز آلودگی هوا به یکی از بحران‌های تکرارشونده زندگی مردم تبدیل شده است؟ ۹ سال از تصویب قانون گذشت؛ پس نتیجه کجاست؟

قانون هوای پاک در تابستان سال ۱۳۹۶ با بیش از ۳۰ ماده و چندین تبصره به تصویب رسید؛ قانونی که قرار بود با تعیین وظایف دستگاه‌های مختلف، از منابع آلاینده ثابت و متحرک گرفته تا کیفیت سوخت، استاندارد خودروها، توسعه حمل‌ونقل عمومی و نظارت بر صنایع، مسیر کاهش آلودگی هوا را هموار کند.

در این قانون، مسئولیت تنها بر دوش سازمان حفاظت محیط زیست یا شهرداری‌ها گذاشته نشده است. وزارتخانه‌های نفت، نیرو، کشور، صمت، راه و شهرسازی، بهداشت، آموزش و پرورش، ارتباطات و فناوری اطلاعات، شهرداری‌ها، پلیس راهور، سازمان ملی استاندارد و چندین نهاد دیگر هر کدام سهم و مسئولیت مشخصی در کنترل آلودگی هوا دارند.

به عبارت روشن‌تر، آلودگی هوای تهران یک مسئله تک‌دستگاهی نیست که بتوان با تعطیلی مدارس، اجرای طرح ترافیک یا محدودیت تردد خودروها آن را مدیریت کرد. کیفیت سوخت، فرسودگی ناوگان حمل‌ونقل، عملکرد صنایع، نیروگاه‌ها، توسعه حمل‌ونقل عمومی و نظارت بر منابع آلاینده، حلقه‌های به‌هم‌پیوسته‌ای هستند که بدون اجرای هم‌زمان آنها، کاهش پایدار آلودگی هوا امکان‌پذیر نیست. …