تنگه هرمز؛ اهرمی که برخی در داخل نمیخواستند دیده شود
در سالهای گذشته، هر بار که موضوع استفاده از ظرفیت ژئوپلیتیکی تنگه هرمز برای مقابله با فشارها و تحریمهای آمریکا و متحدانش مطرح میشد، جریان سیاسی اصلاحطلب و غربگرا به جای بررسی ابعاد راهبردی این پیشنهاد، با رویکردی انکارآمیز و گاه تمسخرآمیز با آن برخورد میکرد.
این جریان، در مواردی با تکرار استدلالهایی نظیر «بستن تنگه هرمز به ضرر ایران است»، «چنین اقدامی امکانپذیر نیست»، «ایران در صورت بستن تنگه با واکنش نظامی مواجه میشود» و «این اقدام به نفع آمریکا تمام خواهد شد»، عملاً ظرفیت این آبراه راهبردی را از معادلات بازدارندگی کشور خارج میکرد.
البته باید میان مخالفت با تصمیم به انسداد تنگه، غیرممکن دانستن انسداد و انکار اهمیت راهبردی آن تفاوت قائل شد؛ چراکه هر سه موضع یکسان نیستند. با این حال، مسئله اصلی آن است که آیا تنگه هرمز واقعاً فاقد ظرفیت فشار اقتصادی و ژئوپلیتیکی بود یا آنکه برخی محافل سیاسی، به دلیل ترجیح مسیر دیپلماسی مبتنی بر توافق با غرب، تمایلی به برجسته شدن این ظرفیت نداشتهاند؟
ظریف: نیازی به بستن تنگه هرمز نیست!
یکی از مواضع قابل توجه در این زمینه، اظهارات محمدجواد ظریف، وزیر خارجه دولت روحانی و یار قدیمی مسعود پزشکیان، است. ظریف مردادماه امسال مدعی شد: بسته ماندن طولانیمدت تنگه هرمز اجماع جهانی علیه جمهوری اسلامی ایجاد میکند. بسته ماندن طولانیمدت تنگه هرمز یا استفاده کوتاهمدت از آن میتواند اجماع جهانی، حتی با همراهی چین، علیه ایران ایجاد کند.
ظریف در دوره وزارت خارجه خود هم در واکنش به تحولات خلیج فارس و طرح موضوع بستن تنگه هرمز، اعلام کرده بود که نیازی به بستن تنگه هرمز نیست. …


دانلود از کافه بازار








































![[محمدعلی مهتدی] منطقه در انتظار نتیجه هماوردی ایران و آمریکا](/news/u/2026-11-15/ettelaat-ughx0.jpg)























































































































