چرا آغاز جنگ آسان‌تر از پایان دادن به آن است - دیپلماسی ایرانی

نویسنده: خالد الجابر، استادیار رشته ارتباطات سیاسی در «برنامه مطالعات خلیج» در دانشگاه قطر است. او همچنین سردبیر روزنامه «پنینسولا» (The Peninsula) — که توسط مؤسسه انتشاراتی «دارالشرق» منتشر می‌شود — بوده و به عنوان مدیر اصلی در سازمان «مشاوران رسانه‌ای جهانی» (Global Media Consultants Organization) در آتلانتا، جورجیا، فعالیت می‌کند.

دیپلماسی ایرانی: انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا کمتر یک مبارزه مرسوم برای کرسی‌های کنگره بود و بیشتر مانند یک همه‌پرسی دربارهٔ سیاست‌های داخلی و خارجی رئیس‌جمهور دونالد ترامپ بود. دموکرات‌ها کنترل هر دو مجلس نمایندگان و سنا را در دست گرفتند، با پیشرفت‌هایی در ایالات و مناطقی که مدت‌ها به‌عنوان پایگاه‌های قوی جمهوری‌خواهان محسوب می‌شدند.

این امر سوالات فشرده‌ای را دربارهٔ مسیر واشینگتن در دو سال باقی‌مانده از دورهٔ ترامپ مطرح کرده است—به‌ویژه با توجه به مناقشه با ایران و پیامدهای اقتصادی و امنیتی آن. مهم‌تر این که سیاست خارجی ایالات متحده دیگر از نگرانی‌های رأی‌دهندگان آمریکایی دور نیست، بلکه به بخشی از محاسبات روزانهٔ آن‌ها تبدیل شده زیرا جنگ بر قیمت‌های انرژی، مخارج عمومی و ثبات اقتصادی کشور تأثیر گذاشته است.

برای خاورمیانه و کشورهای خلیج، مسئلهٔ اصلی اندازهٔ خسارات جمهوری‌خواهان نیست، بلکه این است که آیا این خسارات محاسبات ترامپ دربارهٔ ایران، اسرائیل و منازعه منطقه‌ای جاری را تغییر خواهد داد یا خیر. در حالی که رئیس‌جمهور هنوز اقتدار نظامی و قانونی برای افزایش تنش‌ها، دستور عملیات نظامی و اعمال فشارهای اقتصادی و سیاسی را در اختیار دارد، دیگر از آن آزادی عمل سیاسی که پیش از انتخابات داشت برخوردار نیست. تفاوت بزرگی بین رئیس‌جمهوری که می‌تواند تصمیم به جنگ بگیرد و کسی که می‌تواند پیامدهای سیاسی و اقتصادی آن را تحمل کند وجود دارد، به‌ویژه زمانی که سیاست‌های خارجی او به عامل اصلی نزول انتخاباتی حزبش تبدیل شده است.

جنگ به‌عنوان بدهی انتخاباتی …