ریس ریچاردز در این کتاب تأکید می‌کند که این داستان نه‌فقط درباره سیاستمداران و فوتبالیست ها، بلکه درباره مردم است: تبعیدی‌های آرژانتینی، دو کمدین هلندی و مادران روسری‌سفیدِ میدان مایو. هلهله‌های شورانگیز ۱۹۷۸، تضاد زننده‌ای با صدای وسایل نقلیه نظامی داشت که دو سال قبل خیابان‌ها را درهم می‌کوبید.»

«خون روی تیر دروازه» نوعی نامه‌ عاشقانه به نسلی از فوتبالیست‌ها است که دستاوردهایشان تحت‌الشعاع این واقعیتِ ناگزیر قرار گرفت که برخی چیزها بسیار مهم‌تر از ورزش هستند.