خلیلی همچنین گفت:« دو تا از عزیزان به طبقه چهار آمده بودند که این اتفاق افتاد. تیم نیاز به آرامش دارد و امیدواریم این اتفاقات رخ ندهد. من هم بیتجربه نیستم. هم تجربه سرپرستی در تیم بزرگ پرسپولیس را دارم و هم در قسمتهای مختلف باشگاه کار کردهام. تمام توانم را مثل همه پیشکسوتانی که وارد تیم پرسپولیس شدند میگذارم و نیاز به همدلی و وفاق و دوستی داریم. فرقی نمیکند چه کسی روی صندلی بنشیند، چه کسی در باشگاه باشد و چه پیشکسوتی فعالیت کند.»
ظاهرا منظور محسن خلیلی از دو پیشکسوت بهروز سلطانی و مرتضی فنونی زاده بوده است.
بهروز سلطانی در همین ارتباط به هفت ورزشی می گوید: هرگز پیشکسوتان باشگاه پرسپولیس همین جوری سر خود را پایین نمی اندازند که به باشگاه بروند. به فرض هم که چنین شود، باشگاه پرسپولیس خانه دوم پیشکسوتان است. پیشکسوتانی که 10 سال و بیشتر در پرسپولیس بازی کرده اند و نه یک سال! محسن خلیلی ماجرا را وارونه تعریف کرده است در حالی که ما با هماهنگی خود آقای پیمان حدادی و برای حل مشکل ضیا عربشاهی، همبازی خود در دهه 60 به دفتر باشگاه رفتیم.
او ادامه می دهد: آقای حدادی مدیرعامل باشگاه پرسپولیس یکی دو نفر را معرفی کرد و من و مرتضی فنونی زاده هم چند نفری را می شناختیم و به باشگاه رفتیم که گزارش کار را داده و هر چه زودتر ضیا را از بند آزاد کنیم چون طفلکی در زندان افسرده شده است. من و مرتضی رفتیم و در زدیم، در حالی که صدا از داخل می آمد کسی در را باز نکرد. چند روز قبل هم عباس کارگر را که برخلاف محسن خلیلی عمر خودش را در تیم پرسپولیس سپری کرده و بدون پول و دستمزد در این تیم توپ زده را نشناختند و به دفتر باشگاه راه ندادند. من هر چه زنگ زدم کسی باز نکرد و خیلی ناراحت شدم و گفتم زشت است، اینجا خانه ماست. بعد وقتی در باز شد و بالا رفتیم، همین آقا که یک سال در پرسپولیس بازی کرده آمد و بدون سلام و علیک از کنار ما رد شد و زیر لب حرف هایی زد که دیگر تحمل من تمام شد.
دروازه بان اسبق پرسپولیس با حرارت بیشتری اضافه می کند: کدام درگیری؟ کدام دعوا؟ من عصبانی شدم و به محسن خلیلی گفتم تو یک سال در پرسپولیس بازی کردی و حالا صاحب همه چیز شدی؟ من داد و بیداد کردم چون خیلی رفتار توهین آمیزی به دستور همین آقا دیدم اما زد و خورد نه! همه می دانند گلرها چه دست های بزرگی دارند و اگر یک چک به خلیلی می زدم که دیگر از جای خودش بلند نمی شد اما بهروز سلطانی را همه می شناسند. من در جوانی هم با کسی دعوا و بزن بزن نکردم و این ادعا کذب محض است.
سلطانی ضمن اشاره به مصاحبه محسن خلیلی درباره سهم خواهی برخی پیشکسوتان پرسپولیس، یادآور می شود: پیشکسوتان سهم خواهی کرده اند؟ این چه حرف سخیفی است؟ من نمی دانم پارتی محسن خلیلی کیست؟ خود این آقا با یک سال بازی در پرسپولیس سهامدار شده و همه پست ها را اشغال کرده است. واقعا خجالت آور است کسی که یک سال در پرسپولیس بوده جلوی همه ما خودش را آقای گل می داند و جای محمودخان خوردبین نشسته است. آقای گل فرشاد پیوس است که سال های سال برای هواداران پرسپولیس شادی به ارمغان آورد نه اینکه در ورزشگاه خالی سایپا برای سکوهای خالی تر گلزنی کند. البته تیم سایپا قابل احترام است و منظورم این است که این آقا باید در باشگاه ساپیا باشد نه اینکه همه کاره باشگاه پرسپولیس شود و با این حرف های زشت به پیشکسوتان پرسپولیس توهین کند.
دروازه بان پیشین تیم ملی و پرسپولیس در پایان می گوید: بعد از این ماجرا مهدی تارتار به من زنگ زد و دلجویی کرد. من هم اطمینان دادم که از او و تیم محبوبم حمایت می کنم اما پرسپولیس اگر سهمی هم داشته باشد متعلق به مجتبی محرمی ها، محمد پنجعلی ها، حمید درخشان ها، ناصر محمدخانی ها، فرشاد پیوس ها، مرتضی فنونی زاده ها، عباس کارگرها و کسانی است که سال ها بدون پول و پاداش های آنچنانی در پرسپولیس بازی کرده اند. این آقا اول دستمزد و مبلغ قرارداد و درآمدش در پرسپولیس را بگوید و بعد از سهم خواهی پیشکسوتان حرف بزند. خیلی صحبت ها درباره دلیل اخراج حسن خان محمدی سرمربی تیم جوانان پرسپولیس آن هم پس از دو قهرمانی یا علت برکناری رضا شاهرودی از آکادمی باشگاه دارم. خیلی صحبت ها درباره اخراج خود محسن خلیلی از آکادمی باشگاه در زمان مدیریت آقای رضا درویش دارم که در فرصت مناسب بازگو می کنم که از این به بعد یاد بگیرد درباره پیشکسوتان پرسپولیس چگونه صحبت کند!
