گاهی یک جمجمه، تکهای استخوان یا حتی چند دندان میتواند اطلاعاتی را از زندگی انسانهایی فاش کند که هزاران سال پیش زندگی میکردند. اطلاعاتی درباره جنسیت، سن، بیماریها، شغل، شیوه زندگی و حتی جایگاه اجتماعی آنها. این همان کاری است که انسانشناسی جسمانی انجام میدهد؛ دانشی که به کمک آن میتوان از بقایای انسانی کشفشده در محوطههای باستانی، تصویری از زندگی مردمان گذشته به دست آورد.
فرزاد فروزانفر، انسانشناس جسمانی بازنشسته پژوهشکده باستانشناسی، بیش از چهار دهه از عمر خود را صرف این کار کرده است. او در طول فعالیت حرفهای خود در ۸۵ فصل کاوش باستانشناسی حضور داشته و بقایای انسانی بهدستآمده از محوطههای مختلف ایران، از شهر سوخته و تالش تا گوهر تپه و محوطههای تاریخی شمال کشور را بررسی کرده است.
فروزانفر میگوید: «سادهترین اطلاعاتی که میتوانم از یک اسکلت به دست بیاورم این است که متعلق به چه دورهای است، چه جنسیتی دارد، فرد در چه سنی از دنیا رفته، از چه گروه انسانی بوده و چه آسیبها و بیماریهایی داشته است.»
اما این اطلاعات فقط به شناسایی یک فرد محدود نمیشود. کنار هم قرار گرفتن یافتههای انسانشناسی جسمانی و دادههای باستانشناسی میتواند تصویری از ساختار اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جوامع گذشته به دست بدهد؛ تصویری که گاهی با تصورات امروزی ما از تاریخ تفاوت زیادی دارد. از جمجمه یک جنگجو تا کشف هویت یک زن
یکی از جذابترین بخشهای کار انسانشناسان جسمانی، تشخیص جنسیت بقایای انسانی است. تشخیصی که برخلاف تصور عمومی، همیشه از ظاهر اسکلت یا اشیای همراه آن امکانپذیر نیست.
فروزانفر توضیح میدهد که برای تشخیص جنسیت، ویژگیهای جمجمه، فک، لگن و دیگر استخوانها بررسی میشوند و حتی در مواردی که اسکلت کاملاً متلاشی شده باشد، میتوان با استفاده از قطعات باقیمانده به جنسیت فرد پی برد. …


دانلود از کافه بازار



























































