هورل در گفتوگو با یکی از خبرگزاریها اعلام کرد که این سرقتها اتفاقی یا کار گردشگران نیست، بلکه یک سرقت سازمانیافته است. او افزود: «بدترین اتفاق برای یک هنرمند این است که اثرش ناپدید شود.» با وجود تعداد زیاد مجسمههای دزدیدهشده، این سرقت یک «میلیون یورویی» نبود؛ زیرا قرار بود هر مجسمه پس از پایان نمایش با قیمت حدود ۱۰۰ یورو فروخته شود.
مجسمهها نهتنها در باغ خانه سابق موتزارت، بلکه در اتاقهای زندگی او و چندین مکان عمومی دیگر نصب شده بودند. برگزارکنندگان تعدادی مجسمه ذخیره برای جایگزینی داشتند، اما این تعداد برای جبران خسارت کافی نبود. بدشانسی دیگر این بود که تولیدکننده مجسمهها در تعطیلات تابستانی به سر میبرد و امکان ساخت سریع نمونههای جدید وجود نداشت. نمایش اکنون با فاصلهگذاری بیشتر میان مجسمههای باقیمانده تا ۸ شهریور ادامه خواهد داشت.
هورل که پیشتر نیز تجربه سرقت آثارش را داشته، میگوید کار در فضای عمومی همیشه با خطر تخریب و سرقت همراه است و هنرمند باید این واقعیت را بپذیرد.
او درباره هدف این پروژه گفت که قصد نداشته «یادمانی تازه» برای موتزارت بسازد، بلکه میخواسته جنبه انسانی او را نشان دهد؛ این جنبه که نابغه موسیقی نیز انسانی معمولی بوده و با سگش در باغهای میرابل قدم میزده است. کد خبر 1062090
