گاهی دو فیلمساز با تکیه بر پلاتی مشابه و فضایی یکسان، آثاری خلق می‌کنند که در نتیجه کاملاً متفاوت از هم درمی‌آید. نمونه بارز این اتفاق، «گاو» داریوش مهرجویی و «ملخ‌زدگان» فریدون گله است؛ دو فیلم با ریشه‌های مشترک اما مسیرهای روایی و تصویری جداگانه.

مرگِ احتمالی «امید» درنای سیبری، فقط پایان پرواز یک پرنده نیست؛ نشانه‌ی خاموشی کامل یکی از سه جمعیت درنای سیبری در جهان و نماد شکست یک سیاست حفاظتی در ایران است. پرنده‌ای که هر پاییز از سرمای سیبری تا گرمای فریدون‌کنار پرواز می‌کرد، سه سال است که دیگر به آسمان شمال ایران بازنگشته — و با او، آخرین نشانه …

در مجموع باید فریدون گله را یکی از مهم‌ترین و درعین‌حال محروم‌ترین کارگردانان سینمای ایران دانست.

صبح۳۰ مهرماه ۱۳۸۴، فریدون گله کارگردانی که از ساخت آخرین فیلم‌اش قریب به سه‌دهه می‌گذشت، در تنهایی و در اثر سکته قلبی، در متل‌قوی مازندران درگذشت.