پارکت جناغی چیست؟ انتخاب، اجرا، مزایا و معایب

انتخاب کفپوش مناسب یکی از مهم ترین تصمیم های طراحی داخلی است؛ زیرا کفپوش نه تنها بر زیبایی فضا اثر می گذارد، بلکه بر دوام، نگهداری و حس گرمی یا سردی محیط نیز تأثیر مستقیم دارد. در سال های اخیر، پارکت جناغی به عنوان یکی از محبوب ترین الگوهای اجرای پارکت توجه بسیاری از طراحان، مجریان و صاحبان خانه را جلب کرده است. این الگو با چیدمان زیگزاگی و خطوط مورب، به فضا عمق، حرکت و شخصیت می دهد و برخلاف پارکت های ساده، کف را به یک عنصر طراحی تبدیل می کند.

بسیاری تصور می کنند پارکت جناغی نوعی جنس یا متریال خاص است؛ در حالی که پارکت جناغی در واقع یک الگوی چیدمان است، نه یک نوع متریال. این الگو را می توان روی پارکت لمینت، پارکت چوبی مهندسی، پارکت تمام چوب و حتی برخی کفپوش های PVC یا SPC اجرا کرد.  پارکت جناغی چیست و چگونه شکل می گیرد؟

پارکت جناغی یا پارکت هرینگبون الگویی است که در آن تایل های مستطیلی پارکت به صورت زاویه ۹۰ درجه نسبت به یکدیگر چیده می شوند و در نهایت طرحی زیگزاگی شبیه استخوان ماهی یا جناغ ایجاد می کنند. به همین دلیل در فارسی به آن پارکت جناغی، پارکت استخوانی یا پارکت هرینگبون نیز گفته می شود. در این الگو، انتهای هر تخته به بدنه تخته مجاور می رسد و خطوط شکسته ای پدید می آورد که چشم را در فضا حرکت می دهد.

اجرای پارکت جناغی معمولاً با تخته های مستطیلی انجام می شود. هر تخته در زاویه ای مشخص قرار می گیرد و تخته بعدی با چرخش ۹۰ درجه در کنار آن قرار می گیرد. تکرار این چیدمان، طرح جناغی را می سازد. زاویه اجرا می تواند نسبت به دیوار اصلی یا جهت نور تنظیم شود؛ انتخاب زاویه مناسب نقش مهمی در زیبایی نهایی و میزان پرت مصالح دارد.

نکته مهم این است که پارکت جناغی یک سبک اجرا است و کیفیت نهایی آن به سه عامل اصلی بستگی دارد: کیفیت متریال، مهارت مجری و آماده سازی صحیح زیرکار. حتی پارکت گران قیمت نیز در صورت اجرای نامناسب، نتیجه مطلوبی نخواهد داد. تفاوت پارکت جناغی با پارکت شورون و پارکت راست …