این نوجوان است که باید الگو را انتخاب و از آن الگوبرداری کند و این فرایند باید عاملانه و آگاهانه از سوی خودش اتفاق بیفتد. ما نمیتوانیم با دستکاری روانی کاری...
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
جوان آنلاین: «الگوبرداری زمانی اتفاق میافتد که نوجوان خودش در انتخاب و شناخت الگو نقش داشته باشد. نمیتوان شخصیتی را که ما میپسندیم به او معرفی کنیم و انتظار داشته باشیم همان را بپذیرد.» این تأکید محمدصادق رمضانیزاده، روانشناس، پژوهشگر حوزه تعلیم و تربیت و مدیر پروژه دانایار بر مفهوم «عاملیت» در فرایند الگوبرداری است. یعنی نوجوان باید در این مسیر نقش فعال و آگاهانه داشته باشد. به باور او، خانواده و مدرسه به جای تحمیل الگو، باید نوجوان را بشناسند، به دیدگاههایش گوش بدهند و فرصت پرسش و نقد را برایش فراهم کنند. اما چگونه میتوان به جای دیکته کردن الگوها، نوجوان را در مسیر شناخت و انتخاب آگاهانه آنها همراه کرد؟ پاسخ این پرسش را در ادامه گفتوگو با این کارشناس میخوانید.
آیا الگوبرداری، فرایندی ساده و یکطرفه است؟ در معرفی الگوها به چه چیزی باید توجه داشت؟
پیش از هر چیز باید به این نکته توجه کنیم که درباره چند موضوع عمیق و متفاوت صحبت میکنیم و نباید آنها را یکی بدانیم. تعلیم و تربیت موضوع سادهای نیست بلکه از موضوعات جدی و پیچیده علوم انسانی است که وقتی با بافت اجتماعی ترکیب میشود، پیچیدگی آن بیشتر هم خواهد شد. به همین دلیل یکی از آفتهایی که از زمان ورود جریان روشنفکری به ایران در دوره قاجار، با آن روبهرو بودهایم، سادهانگاری موضوعات پیچیده علوم انسانی و ارائه پاسخهای ساده و یک خطی به آنهاست. در حالیکه نمیتوان برای مسئلهای به این گستردگی، نسخهای ساده و فوری ارائه کرد. به همین دلیل، برای صحبت درباره الگوسازی و تربیت نوجوان باید ابتدا ابعاد مختلف موضوع را بشناسیم و از سادهسازی آن پرهیز کنیم. به نظرم یکی از مهمترین مفاهیمی که در بحث الگوبرداری کمتر به آن توجه میشود، «عاملیت» است.
این مفهوم چه اهمیتی دارد؟ …