پژوهشگران دانشگاه شاندونگ با بررسی ترکیب رنگ نقاشیهای صخرهای هواشان، نشانههایی از پروتئینهای انسانی پیدا کردهاند. بهگفتهی آنها، خون احتمالاً بهعنوان بخشی از مادهی چسباننده به رنگدانه افزوده شده و به اتصال بهتر آن به سطح سنگ کمک کرده است.
مجموعهی چشمانداز فرهنگی نقاشیهای صخرهای هواشان زووجیانگ در جنوب چین و نزدیکی مرز ویتنام قرار دارد و در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. هزاران تصویر از انسانها، حیوانات و اشیای مختلف با رنگ قرمز بر دیوارههای بلند آهکی مشرف به رودخانه نقش بستهاند.
نوشته نیواطلس، باستانشناسان این نقاشیها را عموماً به مردمان باستانی لاک ویت نسبت میدهند که زمانی در بخشهایی از جنوب چین و شمال ویتنام زندگی میکردند. تاریخگذاریهای انجامشده نشان میدهد برخی آثار احتمالاً حدود ۲۴۰۰ سال قدمت دارند.
برخی از این نقاشیهای قرمز بیش از دو هزار سال در برابر باران، گرما و رطوبت دوام آوردهاند
دوام آثار هواشان مدتها پرسشی جدی برای پژوهشگران بوده است. برخلاف نقاشیهای داخل غار که از باران، باد و تغییرات شدید دما در امان هستند، تصاویر هواشان در فضای باز قرار دارند؛ آن هم در منطقهای با آبوهوای گرم و مرطوب که میتواند فرسایش سنگ و تخریب رنگ را سرعت دهد.
برای یافتن پاسخ، پژوهشگران قطعات سنگی جداشده از سه محل را بررسی کردند. آنها با استفاده از چند روش طیفسنجی، ترکیبات شیمیایی نمونهها را شناسایی کردند و سپس با تحلیل پروتئینها به دنبال رد مواد آلی موجود در رنگ رفتند. بررسیها نشان داد رنگ قرمز از خاک رس غنی از هماتیت، یکی از کانیهای اکسید آهن، تهیه شده است. اما بخش جالبتر ماجرا مادهای بود که احتمالاً نقش چسب … …
