وی با تأکید بر اینکه رویکرد جدید به توسعه فضاهای آموزشی باید از ساخت مدرسههای منفرد عبور کند، افزود: رویکرد جدید باید به سمت ایجاد مجموعههایی برود که همزمان پاسخگوی نیازهای آموزشی و بخشی از نیازهای اجتماعی و خدماتی محله باشند.
به گفته مدیرعامل سازمان نوسازی شهرداری تهران، در این چارچوب، یکی از محورهای اصلی همکاری، مشارکت در احداث مجتمعهای آموزشی و مدارس بزرگمقیاس با برخورداری از فضاهای آموزشی، فرهنگی، ورزشی، فراغتی و مهارتی تعریف شده است.
۱۰ زمین در اولویت احداث
کمالی زاده افزود: برای اینکه این همکاری به یک برنامه عملیاتی تبدیل شود، ابتدا ۸۰ مدرسه و زمین پیشنهادی از میان ظرفیتهای مختلف، از جمله اراضی شهرداری، طرحهای موضعی کمیسیون ماده ۵، مدارس موسوم به کاشی آبی و پروژههای مسکونی دارای الزام تأمین فضای آموزشی، بررسی شد که پس از ارزیابیهای کارشناسی، ۱۰ زمین برای احداث مجتمعهای آموزشی در اولویت قرار گرفتند.
وی با اشاره به پراکندگی این اراضی در مناطق مختلف شهر تهران، اظهار کرد: این زمینها در مناطق ۱۵، ۱۷، ۱۸، ۱۹، ۲۰ و ۲۲ قرار دارند و در مجموع حدود ۴۱۷ هزار و ۵۰۰ مترمربع مساحت دارند. از جمله این اراضی میتوان به زمینهای بهشتی و شهید رجایی در منطقه ۲۰، کیانشهر و مشیریه در منطقه ۱۵، هوانیروز در منطقه ۲۲، ابوذر غربی در منطقه ۱۷، شمسیآباد، باقرآباد، باقرآباد شمالی/شهید رجایی در منطقه ۱۸ و عبدلآباد در منطقه ۱۹ اشاره کرد.
مدیرعامل سازمان نوسازی شهرداری تهران تاکید کرد: در این فرآیند، صرفا مساحت یا قابلیت فنی زمین ملاک تصمیمگیری نبود، بلکه میزان کمبود سرانه آموزشی، موقعیت زمین در ساختار محله، ظرفیت دسترسی و امکان ارائه خدمات مکمل به ساکنان نیز مورد توجه قرار گرفت و تلاش شده است تا سرمایهگذاری در جایی انجام شود که بیشترین اثر را بر رفع کمبودهای آموزشی و ارتقای کیفیت زندگی محله داشته باشد.
کمالیزاده ادامه داد: رویکرد محله محور به این معناست که مجتمع آموزشی بتواند علاوه بر کارکرد اصلی خود، ظرفیتهایی برای فعالیتهای فرهنگی، ورزشی، مهارت آموزی و اجتماعی نیز در اختیار محله قرار دهد. این نگاه، هم به استفاده بهینهتر از زمینهای شهری کمک میکند و هم امکان ایجاد زیرساختهای چند منظوره را در مناطقی فراهم میکند که با کمبود خدمات مواجهند.
هدف فقط افزایش تعداد کلاس نیست
وی با اشاره به ویژگی پروژههای پیشبینیشده در این برنامه گفت: مجتمعهای آموزشی مورد نظر میتوانند مجموعهای از فضاهای آموزشی در مقاطع مختلف، هنرستان، کارگاه و آزمایشگاه، فضاهای ورزشی و فرهنگی، فضاهای مهارت آموزی و برخی خدمات پشتیبان محله را در خود جای دهند. در برخی پروژهها نیز ظرفیتهایی مانند پناهگاه و پارکینگ محلی در چارچوب الزامات طرح پیشبینی شده است و این ترکیب نشان میدهد که موضوع فقط افزایش تعداد کلاسهای درس نیست، بلکه ایجاد یک زیرساخت جامع و ماندگار برای محله دنبال میشود.
مدیرعامل سازمان نوسازی شهرداری تهران با تأکید بر اهمیت الگو بودن این طرحها، گفت: آنچه در این برنامه اهمیت دارد، ایجاد یک مدل قابل تکرار برای توسعه فضاهای آموزشی در تهران است، مدلی که در آن انتخاب زمین، میزان نیاز محله، ظرفیتهای موجود شهری، کیفیت خدمات و امکان بهرهبرداری چند منظوره همزمان دیده شود. تجربه پروژههای نخست میتواند به تدریج مبنایی برای توسعه این رویکرد در سایر محلات و مناطق شهر قرار گیرد.
کمالیزاده در پایان خاطرنشان کرد: عدالت آموزشی بدون عدالت در دسترسی به زیرساختهای آموزشی محقق نمیشود. بنابراین نوسازی و توسعه فضاهای آموزشی را باید بخشی از سیاست نوسازی و ارتقاء کیفیت زندگی در شهر دانست که با همافزایی دستگاهها میتواند علاوه بر جبران کمبود سرانه آموزشی، به ایجاد محلات برخوردارتر، پویاتر و تابآورتر نیز کمک کند. کد خبر 1062297
