وی افزود: برای موفقیت این مدل، صرف اتکا به مسئولیت اجتماعی بخش خصوصی کافی نیست و باید مشوقها و معافیتهایی نیز در نظر گرفته شود تا شرکتها و بنگاههای اقتصادی انگیزه بیشتری برای مشارکت در آموزشهای مهارتی داشته باشند.
باجولوند ادامه داد: نمایندگان اتاق بازرگانی و اتاق اصناف جایگاه حقوقی دارند و باید در مدیریت مراکز آموزش فنی و حرفهای مشارکت کنند، به طوری که ورود بنگاههای اقتصادی به فرایند نیازسنجی آموزشی و تربیت نیروی انسانی منجر شود.
وی با اشاره به ضرورت تغییر رویکرد مربیان مراکز آموزشی فنی و حرفهای، مطرح کرد: مربیان ما تاکنون بیشتر عرضه محور بودهاند، یعنی بر اساس امکانات و آموزشهای موجود، دوره ارائه میکردند. در حالی که باید به سمت مربیان بازارمحور حرکت کنیم و از استادکاران شاغل در صنعت نیز در آموزشهای فنی و حرفهای بهره بگیریم.
مدیرکل اداره آموزش فنی و حرفهای استان البرز افزود: در این فرایند ارتقای توانمندی مربیان موجود و استفاده از تجربه استادکاران صنایع نیزباید همزمان دنبال شود.
وی انعطافپذیری در برنامهریزی آموزشی را از دیگر الزامات این مدل دانست و اظهار کرد: نمیتوان مدیریت را به هیئت امنا سپرد، اما اختیارات لازم را در اختیار آن قرار نداد. مراکز آموزش فنی و حرفهای، باید بتوانند متناسب با سفارش کارفرما و پروژههای واقعی، دورههای کوتاه مدت برگزار کنند.
باجولوند ادامه داد: ممکن است یک صنعت به آموزش فنی و حرفهای استاندارد نیاز داشته باشد، اما فرصت نداشته باشد نیروی خود را برای یک دوره ۴۰۰ ساعته به مرکز آموزشی بفرستد. در چنین شرایطی، مرکز هیئت امنایی باید چابکی لازم را داشته باشد تا متناسب با درخواست صنعت، حتی دورههای چهار یا ۱۰ ساعته را نیز برنامهریزی کند. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































