پیدایش ملیگرایی نوین روسی پس از پایان جنگ سرد و فروپاشی شوروی یک تحول بسیار بزرگ ناشی از دگرگونی ژئوپلیتیک فراآتلانتیک بود. با فروپاشی شوروی و محو پیمان ورشو آرامآرام کشورهای عضو این پیمان به ناتو پیوستند و این فرایند در راستای حرکت رو به شرق ناتو بود. از آن سو روسیه به عنوان میراثدار قدرت هستهای شوروی سابق در هراس پیشروی ناتو در مرزهای غربی خود بهویژه حوزه بالتیک و اوکراین بود. این سرآغاز ظهور ملیگرایی نوین روسی در دوران پس از جنگ سرد است.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
پیدایش ملیگرایی نوین روسی پس از پایان جنگ سرد و فروپاشی شوروی یک تحول بسیار بزرگ ناشی از دگرگونی ژئوپلیتیک فراآتلانتیک بود. با فروپاشی شوروی و محو پیمان ورشو آرامآرام کشورهای عضو این پیمان به ناتو پیوستند و این فرایند در راستای حرکت رو به شرق ناتو بود. از آن سو روسیه به عنوان میراثدار قدرت هستهای شوروی سابق در هراس پیشروی ناتو در مرزهای غربی خود بهویژه حوزه بالتیک و اوکراین بود. این سرآغاز ظهور ملیگرایی نوین روسی در دوران پس از جنگ سرد است.
جریانهای سیاسی که همواره در روسیه حاکم بوده، خود را جزئی از اروپا نمیپندارند. این اندیشه مبتنی بر هویت اورسیایی همیشه بر جریان پیوستن به غرب و اروپا غالب بوده است.
این در حالی است که بخش بزرگی از اروپا را اسلاوها تشکیل میدهند. هرچند در اروپا کشورها تمایلات و هویت ملی خود را حفط کرده و به آن پایدارند اما در نهایت خود را در بخشی اروپا دانسته و تمایلات قارهای دارند. اما بخش بزرگی از روسها خود را جدای از اروپا و حتی فراتر از آن میدانند. از دل چنین گرایشی ملیگرایی روسی سر میزند.
جنگ اوکراین نخستین آماج ملیگرایان نوین روسی است. ملیگرایی نوین روسی دارای زمینههای تاریخی است و حرکت ناتو به سوی شرق این گرایش تاریخی را تشدید کرد. تمایل توسعهطلبی ملیگرایی نوین روسیه در قالب روسیه بزرگ و در فرم کلاسیک یعنی پیشروی در سرزمینهای مجاور است. براساس این رویه و باور بخشی از شرق اوکراین با سکنه روسی به روسیه تعلق دارد. ملیگرایان روسی … …