این تغییر رویکرد، یک تحول اساسی در نحوه درگیری با اهداف استراتژیک و وسیع محسوب میشود. در این گزارش ، به بررسی مهندسی فنی، فیزیک پرتاب، مکانیزمهای عملکردی و ارزش تاکتیکی این سرجنگیها در میدان نبردهای شبکهمحور میپردازیم.
طراحی فنی و مکانیزم رهاسازی
از منظر فناوری فضایی و مکانیک پرواز، سرجنگی یکپارچه در فاز نهایی پرواز تنها بر اصابت به یک نقطه با بیشترین انرژی جنبشی و انفجاری متمرکز است اما طراحی سرجنگی بارشی کاملاً متفاوت است. این کلاهکها به گونهای طراحی شدهاند که پیش از رسیدن به هدف و در ارتفاع بهینهای از سطح زمین (معمولاً در لایههای میانی یا پایینی اتمسفر)، پوسته بیرونی آنها توسط خرجهای انفجاری خطی شکافته شده و دهها یا صدها ریزمهمات را در یک الگوی هندسی دقیق رها میکنند.
محاسبات مربوط به زمان و ارتفاع رهاسازی توسط مجموعهای از فیوزهای مجاورتی، سنسورهای راداری ارتفاعسنج یا زمانسنجهای بسیار دقیق کامپیوتری در سیستم ناوبری موشک کنترل میشود. پس از جدایش پوسته، ریزمهمات با استفاده از نیروی گریز از مرکزِ ناشی از چرخش حول محور طولی کلاهک و همچنین طراحی آیرودینامیکی خاص خود، در مساحتی از پیش تعیینشده توزیع میشوند.
مهندسی این ریزمهمات باید به گونهای باشد که در برابر حرارت شدید ناشی از اصطکاک هوا در سرعتهای سوپرسونیک و هایپرسونیک مقاومت کرده و پایداری پروازی خود را تا لحظه اصابت حفظ کنند.
اشباع پدافند هوایی، چالش هندسی و پردازشی برای رهگیرها
یکی از برجستهترین مزیتهای نظامی و فناوریمحور سرجنگیهای بارشی، قابلیت بینظیر آنها در غلبه بر سامانههای پدافند ضدبالستیک است. سامانههای مدرن دفاع هوایی بر اساس الگوریتمهای پردازش راداری برای رهگیری یک پرتابه با سطح مقطع راداری و مسیر بالستیک مشخص طراحی شدهاند. …


دانلود از کافه بازار







































































