تا اکتبر ۲۰۱۴، تقریباً ۴۲۲ فروند از این هواپیما هنوز در سراسر جهان در حال خدمت بودند که اکثریت قریب به اتفاق (۳۹۷ فروند) آن در نیروی هوایی ایالات متحده و حدود دو دوجین از آنها در فرانسه، ترکیه و سنگاپور بودند. در تمام درگیریهای نظامی ایالات متحده از اواخر دهه ۱۹۶۰، این نوع هواپیما نقش مهمی در پشتیبانی از جتهای جنگنده، بمبافکنها و هواپیماهای شناسایی ایفا کرده و برد عملیاتی آنها را از طریق سوختگیری هوایی به طور قابل توجهی افزایش داده است. با میانگین سن بیش از ۶۴ سال، این نوع هواپیما - به همراه بوئینگ بی-۵۲ از قدیمیترین هواپیماهای در حال خدمت در نیروی هوایی ایالات متحده است. هواپیمای شناسایی دوربرد زِبَرصوت لاکهید اسآر-۷۱ بلکبرد در حال سوخت گیری سیستم سوخت
استراتوتانکر در مجموع ده مخزن سوخت دارد: سه مخزن روی هر بال (۸۶۶۰ لیتر، ۷۸۲۵ لیتر و یک مخزن ذخیره ۱۶۵۰ لیتری)، یکی در عرشه پایینی بین بالها (۲۷۶۷۰ لیتر)، یکی در عرشه پایینی جلویی (۲۱۹۸۰ لیتر)، یکی در عقب (۲۴۲۸۵ لیتر) و یکی روی عرشه اصلی در انتهای محفظه بار (۸۲۶۵ لیتر). اگر مخزن اصلی عرشه نصب نشده باشد، فقط سه مخزن از چهار محفظه مخزن جلویی (با حجم کل ۱۷۰۶۰ لیتر) را میتوان پر کرد تا از تغییر بیش از حد مرکز ثقل هواپیما به جلو جلوگیری شود. یک کی سی -۱۳۵آر میتواند حداکثر ۱۱۸۴۷۰ لیتر سوخت حمل کند که - جدا از ذخیره تقریباً ۲۳۰۰ لیتری - میتوان آن را در حین پرواز نیز تخلیه کرد. نسخه آ دارای حجم کل ۱۱۳۵۶۰ لیتر بود. سوخت را میتوان بین همه مخازن پمپ کرد. … …
