این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
گروه اجتماعی-رجانیوز: با آغاز نیمسال تحصیلی پاییز ۱۴۰۵ در دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، نام «زهرا (سپید) بیرشک» در سامانه آموزشی به عنوان مدرس درس «فلسفه هنر» در گروه فلسفه ثبت شد و تدریس او در کلاسها آغاز شد. حضور نامبرده در تریبون تدریس یکی از مهمترین مراکز علوم انسانی کشور، محصول یک سهلانگاری ساده اداری به نظر نمیرسد؛ شواهد موجود این اقدام را گامی هدفمند در جهت هنجارزدایی از فضای دانشگاهی نشان میدهد.بازخوانی مکتوبات در دسترس این فرد، خطوط فکری و جهتگیریهای انحرافی او را آشکار میکند. بیرشک در یادداشتهای عمومی خود، به شکل صریح به مقدسات دینی تعرض کرده و ساحت حضرت فاطمه زهرا(س) و مفهوم «امابیها» را با عناوینی موهن هدف تخریب قرار داده است. قرار گرفتن فردی با چنین پیشینهای در جایگاه استاد دانشگاه، پرده از بیاعتنایی عامدانهی مسئولان گروه و دانشکده به باورهای دینی و خطوط قرمز جامعه برمیدارد و پرسشی جدی را دربارهی صلاحیت و مسئولیتپذیری آنان پیش میکشد.
جالب آنجاست که نامبرده در اعترافات شخصیاش، صراحتاً از فروپاشی هویت جنسی خود، تقلا برای مردانگاری در کودکی (تراشیدن مو و نامیدن خود به «علی») و نهایتاً بیرون آمدن از گنجه به عنوان یک فرد «نانباینری» … …

بازار









































































