تعهدی که از آن خبر نداشت
کلارکسون در توضیح ماجرای حضورش در این پروژه گفت پس از پیروزی در فصل اول آمریکن آیدل مطابق قراردادی که امضا کرده بود، موظف شد در یک فیلم سینمایی بازی کند. او تأکید کرد که هنگام امضای قرارداد، چندان متوجه چنین بندی نبوده و اگر با دقت بیشتری جزئیات را میخواند، شاید سرنوشت متفاوتی پیدا میکرد.
بیشتر بخوانید:
ازدواج چهارم خواننده مشهور در ۷۱ سالگی | عروس ۳۳ سال جوانتر است
جنجال جراحی زیبایی ۴۰ میلیارد تومانی خواننده زن | چهره او چه تغییری کرد؟ | عکس
تصاویر دوربین مداربسته ویدئوی آزار جنسی خواننده زن را افشا کرد؛ شهر بهم ریخت
خواننده مشهور در بازار دستفروشِ لیف حمام شد! | عکس
این خواننده با اشاره به فضای هیجانزده پس از موفقیت در مسابقه، گفت هر کسی که در یک رقابت خوانندگی پیروز میشود، الزاما آرزوی بازیگر شدن در سر ندارد. او با شوخی افزود که هیچگاه قصد نداشته به «مریل استریپ» تبدیل شود و بازی در فیلم، در برنامه حرفهایاش جایی نداشته است.
به گفته کلارکسون، زمانی که به او اعلام شد باید در این فیلم حضور داشته باشد، حس پیروزی پس از آمریکن آیدل برایش رنگ باخت. او در سالهای گذشته نیز بارها گفته بود که از ابتدا به این پروژه علاقهای نداشت و حضورش بیش از آنکه انتخابی هنری باشد، نتیجه یک تعهد قراردادی بود.
شکست یک موزیکال تابستانی
«از جاستین تا کلی» کلارکسون را در کنار جاستین گوارینی، نفر دوم نخستین فصل امریکن آیدل، قرار داد. داستان فیلم درباره آشنایی عاشقانه دو جوان در تعطیلات بهاری بود؛ روایتی ساده که با ترانهها، رقصها و فضای رنگارنگ یک کمدی موزیکال نوجوانانه ترکیب شده بود.
اما فیلم از همان زمان اکران با واکنشهای بسیار سرد منتقدان و تماشاگران روبهرو شد. اثری که با بودجهای حدود ۱۲ میلیون دلار تولید شده بود، در گیشه آمریکای شمالی کمتر از پنج میلیون دلار فروخت و به شکستی تجاری تبدیل شد. منتقدان، فیلمنامه، بازیها و کیفیت موسیقی فیلم را هدف انتقاد قرار دادند و این پروژه بعدها جایزه تمشک طلایی بدترین موزیکال را نیز دریافت کرد.
کلارکسون در کنسرت لاسوگاس، هنگامی که یکی از هواداران از فیلم دفاع کرد، با خنده گفت شاید آن مخاطب فیلم را «با چشمانی عاشقانه» دیده است؛ جملهای که نشان میداد خود او همچنان قضاوت بسیار سختگیرانهتری درباره این تجربه دارد.
ممنوعیت خانوادگی
بخش قابل توجه سخنان کلارکسون، جایی بود که او اعلام کرد دو فرزندش، ریور رز و رمینگتون، اجازه دیدن این فیلم را ندارند. او این موضوع را با خنده مطرح کرد، اما روشن بود که فیلم برای او یادآور دورهای است که کنترل چندانی بر تصمیمهای حرفهای خود نداشت.
با وجود این، کلارکسون تأکید کرد همه چیز در آن تجربه منفی نبود. او از بخش موسیقی فیلم و همکاری با تامی سیمز، تهیهکننده و موسیقیدان آمریکایی، به نیکی یاد کرد. کلارکسون پس از آن دیگر به بازیگری سینمایی بازنگشت و مسیر اصلیاش را در موسیقی و تلویزیون ادامه داد؛ مسیری که برای او موفقیتهای بسیار بیشتری به همراه آورد.
