«نبیزاده»، ساکن روستای «ازباران» است. او از اخطارهای مداومی میگوید که محیطزیست به دهیاران روستاهای «ازباران»، «سوته» و «مهلبان» داده و نتیجهای نداشته است: «کل شهرستان فریدونکنار مشکل زباله دارد، کل استان هم همینطور. همین چند روز قبل دادستانی استان گفت مجدداً از دهیار روستای ازباران شکایت کنید. ما نمیدانیم باید چه کنیم. از دهیار سوته چند بار شکایت شده و این بار باید راهی زندان شود، اما در نهایت حل مشکل چگونه است؟»
او مدتی عضو شورای روستای «ازباران» بود و بعد استعفا داد. میگوید این آببندان مهم است و محل زمستانگذرانی پرندگان و کشاورزی: «آن زمان که در شورا بودم، با پیمانکار قرارداد میبستیم و زبالهها را به فریدونکنار یا آمل میبردیم. بعدها حملونقل خیلی گران شد و هزینه پیمانکاری بالا رفت و اجازه هم ندادند و وضعیت به اینجا رسید.»
به گفته او، با وجود اختلافها و مشکلات «عمارت آمل»، زباله شهرهای مختلف همچنان به این منطقه برده میشود و مشکل زباله در مازندران همچنان باقی است. بااینحال، نگرانی درباره آببندان «ازباران» نهفقط برای کشاورزی و زندگی ساکنان اطراف آن، بلکه برای پرندگان مهاجر نیز جدی است. پژوهشهای علمی، مجموعه تالابی «فریدونکنار»، «ازباران» و «سرخرود» را پهنهای مهم برای حیاتوحش معرفی کردهاند. در ماههای سرد سال، آببندانها و شالیزارهای آبگرفته به زیستگاه پرندگان مهاجر تبدیل میشوند و بخشی از چرخه طبیعی زندگی آنها در همین محدوده میگذرد. …
