جنگ ایران و آمریکا وارد مرحلهای شده که برای درک آن باید از نقشه حملات موشکی و موقعیت پایگاههای نظامی فاصله گرفت و به نقشه حرکت نفتکشها نگاه کرد. در این مرحله، محل عبور کشتی، پرچم ثبت آن، مقصد محموله، مسیر خروج از تنگه هرمز و حتی زمان خاموشکردن سامانه شناسایی شناور، به متغیرهای یک منازعه نظامی و اقتصادی تبدیل شدهاند.
از آغاز جنگ در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ تا امروز، ۲۲ نوامبر، حدود ۲۶۷ روز گذشته است؛ یعنی نزدیک به ۹ ماه. در این مدت، درگیری از یک رویارویی نظامی مستقیم به وضعیتی پیچیدهتر رسیده است.
این تغییر، صرفاً جابهجایی میدان نبرد از آسمان به دریا نیست. ماهیت فشار تغییر کرده است. در جنگ نظامی، هدف اصلی ضربهزدن به توان رزمی و زیرساختهای طرف مقابل است؛ اما در جنگ دریایی کنونی، درآمد، صادرات، تجارت و توان اقتصادی نیز مستقیماً در معرض هدف قرارگرفتن قرار گرفتهاند.
گزارشهای دریایی نشان میدهد شدت حملات در ماههای اخیر افزایش یافته است. بر اساس دادههای مرکز عملیات تجارت دریایی بریتانیا، تعداد حملات گزارششده در اطراف تنگه هرمز در اکتبر به ۳۱ مورد و تا ۱۸ نوامبر به حدود ۱۹ مورد رسیده است. سازمان بینالمللی دریانوردی نیز از ثبت ۱۳۸ حمله به شناورها در منطقه خاورمیانه از زمان آغاز جنگ خبر داده است. این سازمان در اکتبر و نوامبر تاکنون ۳۴ حمله در محدوده هرمز و اطراف آن را تأیید کرده است.
این ارقام یک واقعیت مهم را نشان میدهند، درگیری دریایی دیگر یک اتفاق پراکنده و حاشیهای نیست؛ به بخشی از ساختار جنگ تبدیل شده است. محاصره دریایی؛ جنگی برای قطع درآمد، نه فقط توقف کشتی …


دانلود از کافه بازار










































































































































