اما در حالی که آمارهای کلان کشور روند صعودی دارند، وضعیت سدهای تأمینکننده آب شرب و کشاورزی تهران و البرز، روایتی متفاوت را روایت میکند.
در حالی که سد امیرکبیر با ۸۸ درصد پرشدگی، وضعیتی مطلوب را تجربه کرده و نسبت به سال گذشته جهشی ۲۴۱ درصدی در ذخایر داشته است، سایر سدهای این منطقه همچنان در وضعیت هشدار به سر میبرند.
سد لار به عنوان یکی از کانونهای اصلی تأمین آب، تنها ۷ درصد پرشدگی دارد که نهتنها بحرانی است، بلکه ۴۳ درصد از متوسط ۱۰ ساله خود عقبتر است.
وضعیت در سد ماملو نیز با ۱۴ درصد پرشدگی و کسری ۷۳ درصدی نسبت به متوسط دهه اخیر، قرمز توصیف میشود. سد لتیان و طالقان نیز با وجود بهبود نسبت به سال گذشته، همچنان در قیاس با میانگین بلندمدت، روزهای کمآبی را سپری میکنند.
گزارشهای جوی نیز این توزیع نامتوازن آب را تأیید میکنند. ارتفاع کل بارشها از ابتدای مهر تا ۲۲ مرداد امسال، ۲۳۷.۵ میلیمتر گزارش شده که اگرچه در مقایسه با سال گذشته (۱۴۶.۸ میلیمتر) جهش معناداری داشته، اما همچنان از میانگین بلندمدت (۲۳۹.۷ میلیمتر) عقب است.
این کمبارشی باعث شده است تا ۱۲ استان از جمله تهران، قم، مرکزی، یزد، سیستان و بلوچستان، سمنان، اصفهان، گیلان، قزوین، البرز، مازندران و چهارمحال و بختیاری همچنان در تنش آبی باقی بمانند.
به هر روی با وجود اینکه سال آبی جاری نسبت به سال گذشته شرایط بهتری را برای مخازن سدها رقم زده است، اما تداوم کمبارشی در یکسوم مناطق کشور(۳۵ میلیون نفر از جمعیت کشور)، زنگ خطری است که نشان میدهد نمیتوان به بهبود موقت آمارها دل خوش کرد.
واقعیت این است که ایران همچنان در بند خشکسالیهای ساختاری بوده و اگرچه حجم سدها رو به بهبود است، اما شهرهایی که سدهای تامینکنندهشان همچنان با کسریهای دو رقمی نسبت به متوسط ۱۰ ساله دست و پنجه نرم میکنند.
به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید
