حمیدرضا عزیزی، تحلیلگر مسائل ایران در گروه بینالمللی بحران معتقدست با ورود ناو هواپیمابر یواساس تئودور روزولت به منطقه، ارتش ایالات متحده اکنون از ظرفیت عملیاتی بیشتری برای انجام حملات علیه ایران برخوردار است. این تحولات در حالی رخ میدهد که پروازهای شناسایی آمریکا در نزدیکی سواحل جنوبی ایران، عملیات لجستیکی نظامی به سمت منطقه، و تبادل آتشهای پراکنده همچنان ادامه دارد. ایالات متحده حملاتی را علیه تأسیسات راداری و نظامی در جنوب ایران انجام داده و در مقابل، تهران مدعی انجام حملاتی علیه تأسیسات آمریکایی در بحرین شده است. مورد اخیر از اهمیت ویژهای برخوردار است، چرا که نشاندهنده از سرگیری حملات ایران علیه تأسیسات نظامی آمریکا در کشورهای عربی همسایه، پس از وقفهای تقریباً دو ماهه است.
در عرصه دیپلماتیک، هیچ نشانه روشنی از دستیابی به یک گشایش یا پیشرفت اساسی دیده نمیشود. با وجود تلاشهای میانجیگرانه فشرده قطر و دیدارهای نخستوزیر این کشور با ترامپ و ونس در هفته گذشته، اختلافات بنیادین میان واشنگتن و تهران همچنان حلنشده باقی مانده است. آخرین دور تبادل آتشهای نظامی، چشمانداز دستیابی به یک راه حل از طریق مذاکره را بیش از پیش پیچیده کرده است.
نکته مهم در اینجا این است که آنچه ظاهراً مانع از وقوع یک جنگ تمامعیار دیگر میشود، نه فقدان توان نظامی، بلکه عمدتاً محاسبات سیاسی واشنگتن در خصوص اهداف، منافع احتمالی و پیامدهای چنین اقدامی است. برخی از تحلیلگران و استراتژیستهای ایرانی، وضعیت کنونی را «بازدارندگی ناقص» یا «بازدارندگی ناپایدار» توصیف میکنند. استدلال آنها این است که ایران توانسته سطح مشخصی از بازدارندگی را در برابر ایالات متحده ایجاد کند، اما این بازدارندگی همچنان شکننده است و ممکن است هر لحظه فرو بپاشد.
سه سناریو
به نوشته عزیزی، با توجه به این شرایط، سه سناریو در محافل راهبردی ایران مطرح است: …


دانلود از کافه بازار










































































































































