وی افزود: سه مرد و سه زن در کامپوند و سه مرد و یک زن در ریکرو یعنی جمعا ۱۰ کماندار به همراه دو مربی به بازیهای آسیایی میروند. به نظرم سطح رقابت در رشته تیروکمان هر سال نسبت به سال گذشته سختتر میشود و سطح آن بالاتر میرود، زیرا کشورهایی هستند که در زمینه تکنیک و تجهیزات بهتر هستند اما برخی از کشورها بعضی از تجهیزات تیروکمان را ندارند و این موضوع میتواند روی عملکرد تیم ملی آن کشور اثر بگذارد. در مجموع نسبت به دوره قبل وضعیت تیروکمان در جهان پیشرفتهتر و بهتر شده است.
رئیس فدراسیون تیراندازی با کمان عنوان کرد: امیدوارم در ناگویا به مدال برسیم و من و مربیان نسبت به کمانداران برای کسب مدال در بازیهای آسیا امید زیادی داریم. ۹۰ درصد قهرمانان جهان از آسیا هستند. برای نمونه در المپیک پاریس ۱۵ مدال در تیروکمان داشتیم که هفت مدال را به تنهایی نمایندگان کرهجنوبی گرفتند که پنج مدال طلا بود.
وی ادامه داد: بعد از کرهجنوبی، ترکیه جزو برترینهای کامپوند جهان است. چه در المپیک یا پارالمپیک ما در منطقه سختی هستیم که مهد تیروکمان هست اما بچهها نهایت تلاش خود را می کنند تا بتوانند به موفقیت برسند. بعد از ناگویا هم دو سه مسابقه در پیش داریم که یکی از آنها کاپ آسیا در سلیمانیه عراق است.
شعبانیبهار در خصوص استخدام مربیان کرهای، نیز توضیح داد: از مربیان ایرانی راضی هستیم اما ظرفیت مربیان ایرانی و خارجی مشخص است. ما در دو سه مرحله برای استخدام مربی کرهای اقدام کردیم اما متاسفانه به دلیل شرایط جنگی کشور موفق نشدیم. همین موضوع سبب شد تا مربی خارجی برای ریکرو نداشته باشیم اما در کامپوند مشکل خاصی نداریم زیرا مربیان ایرانی ما باتجربه هستند و کار خود را انجام میدهند در ریکرو هم ناامید نیستیم. علی رغم اینکه مربی کرهای نتوانستیم بیاوریم اما از مربیان ایرانی خود هم رضایت داریم.
وی اضافه کرد: رشته تیراندازی با کمان جزو رشتههای پرمدال در المپیک است و الان ۱۸ مدال در این رشته توزیع میشود. به نظرم کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش و جوانان باید حساب جداگانهای برای این رشته باز کنند. با این محدودیتها و توانایی تیم ملی بعید میدانم بتوانیم با همین شکل در آسیا به موفقیت برسیم و مستلزم یک راهبرد آیندهنگر از طرف وزارت و کمیته ملی المپیک برای این رشته است.
رئیس فدراسیون تیراندازی باکمان گفت: باور داشته باشید که اگر روی این رشته سرمایهگذاری شود، نیروی انسانی، ورزشکاران خوب، ظرفیتها و توانمندیهایی وجود دارد و باید حمایتهای لجستیکی و مالی از تیروکمان شود. صد درصد رشته ما ابزاری و تجیهزاتی است و برخی از رشتهها نیاز به تجهیزات ندارد و فقط ورزشکار یک پیراهن میپوشد و تمرین میکند. در صورتی که بخش عمده ورزشکاران ما هزینه زیادی برای تجهیزات خود میکنند که کار سخت و مشکلی هست.
