ساختمان انستیتو فرهنگی ایتالیا و بنیاد لریچی در استکهلم سوئد، به عنوان یکی از آثار شاخص معماری مدرنیسم معرفی شد. این بنا که در سال ۱۹۵۴ توسط معمار مطرح ایتال...

مروری کوتاه بر خبر کودکی او در ناپل، همراه با فقر مطلق، گرسنگی و ترس از جنگ جهانی دوم گذشت. ورود به سینما از طریق مسابقه زیبایی و کار به عنوان سیاهیلشکر و مدل آغاز شد. همکاری با ویتوریو دسیکا و حمایت کارلو پونتی، مسیر تبدیل او به ستارهای بینالمللی را هموار کرد. از فقر

تصویری از سوفیا لورن را در کنار همسرش، کارلو پونتی هنگام پیاده شدن از هواپیما، در بدو ورودشان به فرودگاه اورلیِ فرانسه و در ۱۸ اکتبر ۱۹۵۷ می‌بینید. (عکس درون متن)

در ادامه تصویری از سوفیا لورن را در کنار همسرش، کارلو پونتی، تهیه‌کننده ایتالیایی سوار بر ماشین و در سال ۱۹۵۵ مشاهده خواهید کرد.

«قطار آرلِکینو، یا همان «هارلکین» ایتالیایی، بیش از یک وسیله نقلیه بود؛ تجسمی از خوش‌بینی پس از جنگ، نوآوری مهندسی و طراحی مدرنیستی جو پونتی. قطاری که برای المپیک ۱۹۶۰ رم ساخته شد، حالا پس از بازسازی کامل، شکوه گذشته و فناوری امروز را در هم آمیخته است.

قطار آرلِکینو شاهکار طراحی جو پونتی در دهه ۱۹۵۰، که به مناسبت المپیک ۱۹۶۰ رم سفارش داده شده بود، به‌عنوان نمادی از طراحی صنعتی ایتالیا شناخته می‌شود. این قطار لوکس با بدنه آلومینیومی و طراحی مدرنیستی، تجربه سفرهای ریلی را متحول کرد و تنها چهار دستگاه از آن تولید شد.

کلیسای سن فرانچسکو د آسیزی آل فوپونینو در میلان، به عنوان یک اثر برجسته از معماری مدرن دهه ۶۰ و شاهکار جیو پونتی، مورد توجه جامعه معماری قرار دارد. این بنا با نمای خیره‌کننده قسمت کاذب و روزنه‌های الماس‌شکل خود، یک اثر هنری خاص محسوب می‌شود.

کلیسای سن فرانچسکو د آسیزی آل فوپونینو در میلان، به عنوان یک اثر برجسته از معماری مدرن دهه ۶۰ و شاهکار جیو پونتی، مورد توجه جامعه معماری قرار دارد. این بنا با نمای خیره‌کننده قسمت کاذب و روزنه‌های الماس‌شکل خود، یک اثر هنری خاص محسوب می‌شود.

وقتی اسطوره سینمای ایتالیا، سوفیا لورن، در سال پنجاه‌وهفت با تهیه‌کننده‌ی مشهور کارلو پونتی ازدواج کرد، او به لورن قول داد: «زیباترین خانه دنیا را برایت در دهه‌ی شصت، این ویلا به پاتوق ستارگان هالیوود تبدیل شد؛ ترکیبی از جذابیت کلاسیک ایتالیایی و تجملات لوکس شاهانه به سبک دربارهای اروپایی.

وقتی اسطوره سینمای ایتالیا، سوفیا لورن، در سال پنجاه‌وهفت با تهیه‌کننده‌ی مشهور کارلو پونتی ازدواج کرد، او به لورن قول داد: «زیباترین خانه دنیا را برایت می‌سازم.» و بر خلاف بسیاری از قول‌ها و وعده‌های اول ازدواج، پونتی به وعده‌اش عمل کرد.

«ما نه با گذشته زندگی می‌کنیم و نه بدون آن می‌توانیم زیست». این جمله مرلو پونتی را می‌توان به تمامی بر نقاشی‌های واحد خاکدان اطلاق کرد؛ هنرمندی که مرز میان گذشته و اکنون را چنان در هم آمیخت که حضور در آثارش، همیشه حضوری معلق میان زیستن و فراموشی است.