مسئولان تراکتور به صورت طبیعی و به روال گذشته دنبال این بودند که هر طور شده، سنگربان ملی پوش خود را حفظ کنند. آنها در ظاهر -درست مثل خود بیرانوند- مدام دم از اطاعت از قانون زدند و اینکه همه در برابر قانون یکسان و خدمت به پرچم و وطن، افتخاریست که همه باید با سر بالا به سراغش بروند. به خصوص وقتی صحبت از بیرانوندی باشد که مدام بر طبل وطن پرستی کوبیده و همیشه -حتی در بازیهای داخلی- دم از سربازی برای وطن و جانفشانی برای پرچم زده است!
در همین ارتباط: بیرانوند: من سالها «سرباز» مرز دروازه کشورم بودم/ خواستهام از سردار رادان این است که… +عکس
اما آنها که با خصوصیات اخلاقی روازهبان تیم ملی آشنا هستند یا کسانی که اتفاقات دهه اخیر فوتبال را بیاد می آورند، میدانستند او تا لحظه آخر به تمام اهرمهای ممکن و غیر ممکن (!) متوسل خواهد شد تا باز هم رفتن به خدمت سربازی را به تعویق بیندازد! میدانیم که در کشور ما برای فوتبالیستها پدیده صغر سنی رایج و عادی است و حتی با استناد به همین مدارک فعلی، بیش از یک دهه از زمان رفتن بیرانوند به سربازی گذشته است!
در تمام این سالها هر کجا قانون، کوچکترین راه فراری گذاشته بود، بیرانوند با آن فیزیک، هر طور بود خودش را از آن سوراخ رد کرد! گل ماجرا داستان دکترای او بود که حتی توسط سردار آزمون و صالح حردانی، همبازیان او در تیم ملی مقابل روی خودش، به صورت طنزی تلخ درآمد! تلخ از این بابت که چطور مدرکهای تخصصی در کشور ما بازیچه اهداف شخصی شده و میشوند! …
