ایران، این‌سوی آینه + فایل صوتی

بخش مهمی از این انتقادها موجه است؛ تصمیم‌های نادرست، فساد، ضعف پاسخگویی و توزیع نابرابر قدرت سهمی انکارناپذیر در وضعیت امروز ایران دارند.  مسوولیت نهادی که درباره سرنوشت‌ میلیون‌ها نفر تصمیم می‌گیرد، با مسوولیت شهروندی که در محدوده‌ای کوچک انتخاب می‌کند، برابر نیست. اما پذیرش مسوولیت حاکمیت به معنای انکار مسوولیت فردی نیست؛ همان‌طور که تاکید بر مسوولیت شهروندان نباید صاحبان قدرت را تبرئه کند. پرسش این نوشته تقسیم برابر تقصیر میان صاحبان قدرت و شهروندان نیست: آیا ممکن است در همان حال که به‌درستی از مناسبات سیاسی و اقتصادی موجود انتقاد می‌کنیم، در زندگی روزمره خود نیز به بازتولید بخشی از آنها کمک کنیم؟ برای پاسخ، باید آینه را به سوی خودمان برگردانیم. ۱. ساختارها رفتار ما را توضیح می‌دهند، نه اینکه لزوما آن را توجیه کنند

رفتار انسان‌ها را نمی‌توان مستقل از شرایط اقتصادی، سیاسی و اجتماعی فهمید. فقر، تبعیض، ضعف قانون و فساد نهادی می‌توانند تخلف را محتمل‌تر و درستکاری را پرهزینه‌تر و اعتماد به قواعد مشترک را دشوارتر کنند. کسی که برای دریافت حقی قانونی ماه‌ها در اداره‌ای سرگردان می‌ماند، ممکن است پرداخت وجه غیرقانونی را تنها راه پیشبرد کار ببیند؛ کسب‌وکاری که با رقیبی برخوردار از امتیاز انحصاری روبه‌رو است، ممکن است رعایت قواعد رقابت را به زیان بقای ارزیابی کند. نادیده گرفتن این شرایط، تحلیلی سطحی از رفتار اجتماعی به دست می‌دهد. …