«بیدار» از یک مسئله اجتماعی حساس شروع میکند، اما به سمت سینمای معمایی و پرتعلیق میرود. آیا این انتخاب به عمقبخشیدن به سوژه کمک کرده یا مسئله اجتماعی زیر سایه قصهپردازی قرار گرفته است؟
به اعتقاد من، خیر. در «بیدار» سینمای معمایی نهتنها به عمق مسئله اجتماعی کمک نمیکند، بلکه آن را به حاشیه میراند. فیلم بهتدریج مخاطب را از مواجهه با ابعاد انسانی و اجتماعی موضوع دور میکند و به سمت کشف رازها و گرهگشاییهای داستانی میبرد. در یک درام اجتماعی، پیچیدگی باید از دل شخصیتها، مناسبات قدرت و تضادهای انسانی شکل بگیرد، نه انباشته شدن اتفاقات و اطلاعات پنهان. در نهایت، معما بر مسئله غلبه میکند و سوژه اجتماعی به ابزاری برای پیشبرد داستان تبدیل میشود.
آیا فیلم توانسته سازوکار قربانیسازی دوباره زنان در جامعه را به تصویر بکشد یا از تعرض و پیامدهای آن بیشتر بهعنوان ابزاری برای ایجاد التهاب دراماتیک استفاده کرده است؟
فیلم به قربانیسازی دوباره زنان اشاره میکند، اما در تحلیل آن موفق نیست. قربانیسازی دوباره یعنی زنی که پس از تعرض، ناچار است درباره رفتار، گذشته و حتی واکنشهایش پاسخگو باشد؛ درحالیکه متعرض کمتر مورد پرسش قرار میگیرد. «بیدار» ظرفیت پرداختن به این ساختار را دارد، اما بیشتر از تعرض بهعنوان اتفاقی شوکآور برای ایجاد التهاب دراماتیک استفاده میکند. حتی در برخی لحظات، ناخواسته همان نگاهی را بازتولید میکند که قرار بوده نقد کند؛ یعنی زن را به موضوع کنجکاوی و قضاوت دیگران تبدیل میکند.
شخصیت زن فیلم تا چه اندازه صاحب اراده و کنشگری است؟ آیا با یک شخصیت مستقل مواجهیم یا زنی که صرفاً اتفاقات تلخ داستان بر او تحمیل میشوند؟ …


دانلود از کافه بازار










































































































































