تازه ترین آمارهای شرکت مدیریت منابع آب ایران تا دهم آبان ماه نشان می‌دهد که حجم آب ذخیره‌شده در سدهای کشور به حدود بیست و دو میلیارد و پانصد و هشتاد میلیون مترمکعب رسیده است. این رقم در مقایسه با روزهای مشابه سال گذشته سی درصد رشد را نشان می‌دهد که در نگاه اول نویدبخش به نظر می‌رسد. با این حال، نگاهی به آن سوی سدها تصویر دیگری را نمایان می‌کند؛ سدهای کشور در مجموع تنها چهل و سه درصد پرشدگی دارند و این یعنی بیش از نیمی از ظرفیت مخازن آبی ایران یعنی معادل پنجاه و هفت درصد آنها همچنان خالی است. زنجیره خشکسالی بر تن ۹۵ درصد ایرانیان
مشکل تنها به حجم پشت سدها محدود نمی‌شود. ریشه‌های بحران عمیق‌تر از آن است که با چند بارش پاییزی ترمیم شود. بررسی‌های کارشناسی نشان می‌دهد که در زمستان گذشته بیش از نوفرزود درصد جمعیت ایران در درجات مختلفی با پدیده خشکسالی دست‌وپنجه نرم کرده‌اند. از این میان، بیش از چهل درصد مردم در مناطق بحرانی زندگی می‌کرده‌اند که خشکسالی در آنها چهره‌ای بسیار خشن به خود گرفته بود.
استان‌هایی مانند کرمان، خراسان جنوبی، همدان و لرستان بیشترین آسیب را دیده‌اند؛ جایی که کشاورزی معیشت اصلی مردم است و خشکسالی به معنای از دست رفتن شغل، درآمد و مهاجرت اجباری روستاییان به حاشیه شهرهاست. در این میان، افزایش دما نیز کار را سخت‌تر کرده است. ثبت دماهای بالاتر از میانگین بلندمدت در سراسر کشور، سرعت تبخیر آب را افزایش داده و پیش از آنکه قطره‌ای به مخازن برسد، آن را در هوا حل کرده است. سدهایی که به ته خط رسیده‌اند
اگر وضعیت کلی سدها نگران‌کننده باشد، وضعیت برخی از سدهای استراتژیک کشور بحرانی و هشداردهنده است. سد دوستی در خراسان رضوی تنها یک درصد ظرفیت خود را آب دارد. سد لار با دو درصد و سد طرق با سه درصد پرشدگی، عملاً به خط پایان رسیده‌اند. در هرمزگان نیز سد شمیل و نیان تنها هشت درصد آب در دل خود جای داده‌اند. …
دانلود از کافه بازار
