آخرین اخبار - مسیر تازه‌ای

این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.

اگر اسکناس دلار را از روی میز تجارت خارجی ایران برداریم و به‌جای آن درهم امارات بگذاریم، آیا واقعا از وابستگی به دلار فاصله گرفته‌ایم؟ پاسخ این پرسش به آن سادگی نیست که در نگاه نخست به نظر می‌رسد. ممکن است نام دلار از قراردادها و صورت‌حساب‌ها حذف شود، اما ساختاری که ارزش پول، مسیر پرداخت و امکان دسترسی به درآمدهای کشور را تعیین می‌کند، همچنان به نظام مالی آمریکا وابسته بماند. این همان تناقضی است که امروز در بخشی از مناسبات ارزی ایران مشاهده می‌شود.

سال‌هاست بخشی از درآمدهای صادراتی و پرداخت‌های تجاری ایران از مسیر شبکه‌های مالی امارات تسویه می‌شود. این مسیر در دوره تحریم به تداوم تجارت خارجی کشور کمک کرده، اما استمرار وابستگی به آن در شرایط کنونی، پرسش‌های تازه‌ای ایجاد کرده است. کشوری که درگیر جنگ و فشار اقتصادی است و کاهش وابستگی به دلار را از اهداف راهبردی خود می‌داند، تا چه اندازه می‌تواند مدیریت منابع ارزی‌اش را به شبکه‌ای متکی کند که پیوندهای عمیقی با نظام پولی آمریکا دارد؟

برای فهم مسئله باید از خود درهم آغاز کرد. امارات برخلاف بسیاری از کشورها اجازه نمی‌دهد ارزش پول ملی‌اش آزادانه در برابر دلار تغییر کند. بانک مرکزی این کشور نرخ برابری درهم را در حدود ۳٫۶۷۲۵ درهم برای هر دلار ثابت نگه داشته و برای حفظ این نسبت، در بازار ارز مداخله می‌کند. این سیاست از سال‌ها پیش به یکی از پایه‌های نظام پولی امارات تبدیل شده است.

پیوند درهم با دلار فقط به نرخ تبدیل محدود نمی‌شود. بانک مرکزی امارات در تعیین نرخ بهره پایه خود نیز از سیاست پولی آمریکا تأثیر می‌پذیرد. برای نمونه، در فروردین ۱۴۰۵، بانک مرکزی امارات پس از تصمیم بانک مرکزی آمریکا برای ثابت نگه‌داشتن نرخ بهره ذخایر بانکی، نرخ بهره پایه خود را بدون تغییر حفظ کرد. خود بانک مرکزی امارات نیز رسما اعلام کرده که نرخ پایه این کشور به نرخ بهره ذخایر نزد بانک مرکزی آمریکا متصل است. …