سینمای قرن بیست‌ویکم بیش از هر زمان دیگری به میدان بازخوانی قدرت، افشاگری سیاسی، جنگ‌های نوین، نظارت دولتی و فروپاشی اعتماد عمومی تبدیل شده است؛ آثاری که نه‌تنها سرگرم‌کننده‌اند، بلکه آیینه‌ای از بحران‌های جهان معاصر محسوب می‌شوند.