به گزارش فرارو، این دیدگاهها محدود به امروز نیست. پیشتر نیز بحثهایی مشابه مطرح شده بود؛ از طرح جمعآوری کافههای اطراف دانشگاه تهران تا اظهارات سال گذشته سعید جلیلی درباره «مکان سوم» و نقد این موضوع که جوانان به جای خانواده، زمان خود را در چنین فضاهایی بگذرانند. منتقدان این رویکرد، آن را تقلیل یک مسئله پیچیده اجتماعی به محل نشستن و معاشرت جوانان میدانند.
اما آیا حذف یا محدود کردن این فضاها واقعاً به تقویت خانواده یا کاهش آسیبهای اجتماعی منجر میشود، یا فقط شکل و محل بروز روابط اجتماعی را تغییر میدهد؟ کافهها در تعلیق بحران و فشار اقتصادی
ناصر فکوهی، استاد انسانشناسی دانشگاه تهران، در گفتوگویی با فرارو به بررسی این مسئله پرداخته است. مشروح این گفتوگو را در ادامه میخوانید:
در ماههای اخیر، برخورد با کافهها، دستفروشها و برخی پاتوقهای شهری در تهران، بار دیگر بحث درباره شیوه مواجهه مدیریت شهری با فضاهای گردهمآیی و زیست اجتماعی جوانان را مطرح کرده است. آیا میتوان این رویدادها را بخشی از دگرگونیهای بزرگتر در «زیست شهری» تهران دانست؟ اساساً محدود شدن چنین فضاهایی چه اثری بر روابط اجتماعی و امکان معاشرت گروههای مختلف دارد؟ …
