صفحه گردشگری این مجموعه که با هدف جذب گردشگر فعالیت می‌کند، تقریباً هیچ اشاره‌ای به تاریخ، ارزش‌های فرهنگی و اهمیت جهانی باغ عباس‌آباد ندارد. در عوض، پر است از تصاویر و فیلم‌هایی که گردشگران را به روشن کردن آتش در محوطه، فروش لباس و حتی ماساژ گرفتن در دل یک اثر میراث جهانی تشویق می‌کنند.
در این تصاویر، خوشگذرانی نه در حاشیه یک محوطه تاریخی، بلکه درست در قلب آن جریان دارد. اینجا باغ عباس‌آباد بهشهر است؛ مجموعه‌ای که به دلایلی، برخی از گردانندگانش ترجیح می‌دهند آن را «پارک جنگلی» بنامند.
شاخص‌ترین سازه این باغ، بنایی است که در میان دریاچه دیده می‌شود. تمام این محوطه در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده، اما مدیریت آن اکنون در اختیار یک انجمن حمایت از زندانیان جرایم غیرعمد است؛ وضعیتی که عملاً نقش متولی اصلی، یعنی وزارت میراث فرهنگی، را در حفاظت و مدیریت این اثر با محدودیت‌های جدی روبه‌رو کرده است.
باغ عباس‌آباد حدود ۴۰۰ سال پیش به دستور شاه عباس اول ساخته شد و یکی از تفرجگاه‌های مورد علاقه او بود. این مجموعه، تنها باغ ایرانی است که در محیطی جنگلی و سرسبز شکل گرفته و به‌عنوان بخشی از پرونده «باغ ایرانی» در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. عباس‌آباد در کنار باغ فین کاشان، از معدود باغ‌های دوره صفوی در این پرونده جهانی به شمار می‌رود؛ پرونده‌ای که باغ پاسارگاد، متعلق به دوره هخامنشی، نیز از اجزای آن است.
با وجود چنین جایگاهی، آنچه امروز در باغ عباس‌آباد می‌گذرد، فاصله زیادی با استانداردهای مورد انتظار برای حفاظت از یک میراث جهانی دارد.
اگر به این مجموعه بروید، ممکن است با صحنه‌هایی روبه‌رو شوید که باورکردنی نیستند. تصاویر پیش رو را یکی از فعالان میراث فرهنگی مازندران ارسال کرده است. …
دانلود از کافه بازار
