سال ۲۰۲۴ مجله «لنست» گزارشی منتشر کرد که حاکی از افزایش سه برابری وسعت مناطق درگیر خشکسالی شدید یک ماهه از ۱۵ درصد به حدود ۵۰ درصد و افزایش ۶ برابری وسعت مناطق درگیر خشکسالی شدید سه ماهه یا بیشتر از ۵ درصد به حدود ۳۰ درصد از دهه ۸۰ میلادی بود.
تناقض پیچیده گزارشهای جهانی، رویارویی بحران دسترسی به آب و افزایش وسعت خشکسالی، در مقابل بارندگیهای سیلآساست؛ بارشی که به طراوت و رونق منجر نمیشود بلکه مرگ و تخریب و ویرانی به بار میآورد و حتی بحران بیآبی و خشکسالی را شدت میبخشد. گزارش لنست، تاییدی بر واقعیت محتوم خشکسالی و عواقب غیرقابل جبران پدیدهای بود که بشر در گسترش آن نقش مستمر و غیرقابل انکار داشته و دارد. افزایش گرمای زمین به دلیل افزایش مصرف گازهای گلخانهای، به تبخیر منابع آبی منجر میشود و زمین خشکیده، لایهای ضخیم و غیرقابل نفوذ در برابر بارشی است که راهی برای جاری شدن در رگهای زیرزمینی پیدا نمیکند و در عرصه شهرها و روستاها، خروشان و مخرب، میتازد و دستسازهای بشر را به آوار تبدیل میکند و پس از فرونشست امواج سیل، باز هم بشر دست به کار اتلاف منابع آبی میشود تا این تل آوار را دوباره به سازهای بلندقامت تبدیل کند و این چرخه معیوب، نسلی به نسل دیگر ادامه خواهد داشت.
گزارش سازمانهای بینالمللی مرتبط با توسعه و رفاه انسانی، تایید میکند که به دنبال افزایش خشکسالی و بحران بیآبی در سراسر جهان، به تعداد جمعیتی که با ناامنی غذایی و سوءتغذیه گرسنگی مواجه شدهاند هم اضافه شده و مناطقی از قاره آفریقا و خاورمیانه درجاتی بسیار شدید از بحران بیآبی، گرسنگی و فقر ناشی از خشکسالی را سپری میکنند. وضعیت در ایران چگونه بوده و هست؟ …


دانلود از کافه بازار
































































































































































