غزل رضایی ثانی، گروه کتاب / بهرام پروین گنابادی پژوهشگر ادبیات فارسی که از دیرباز با منوچهر انور آشنایی نزدیکی داشته، در گفتوگویی با محوریت کارنامه و آثار انور، او را هنرمندی معرفی میکند که در زبان شناسی و زبان دانی رقیبی ندارد. گنابادی معتقد است انور چنان با شعر مأنوس است که کتاب تازهاش « در تعریف شعر»، نشانهای از فعالیتهای او در دهه نود زندگیاش و همنشینی بیوقفهاش با شعر است. روایت پروین گنابادی از انور، روایت مردی است که از آکادمی سلطنتی لندن تا بنگاه فرانکلین و آنونسهای ماندگار سینما، همه فعالیتهایش را حول محور «زبان» چرخانده است؛ زبانی که حتی این روزها، درحالی که مشغول ترجمه است، همچنان دست از تحقیق و شناخت آن برنمیدارد و برای هر واژه جدیدی که به گوشش میرسد دفتری تازه از تحقیق میگشاید.
با توجه به اینکه منوچهر انور هم در زمینه نمایشنامه نویسی، کارگردانی و گویندگی و هم در زمینه ویراستاری و ترجمه فعالیت داشته، فکر میکنید چگونه این حوزههای گوناگون بر یکدیگر تأثیر گذاشتهاند؟ …
