نگاهی به فیلم «فشار» ساخته آنتونی ماراس

در روایت‌های جنگ، معمولاً از فرماندهان، ارتش‌ها، سلاح‌ها و استراتژی‌های نظامی حرف می‌زنیم؛ از تصمیم‌هایی که روی نقشه گرفته شدند و نبردهایی که سرنوشت جنگ را تغییر دادند. اما گاهی پشت یکی از همین تصمیم‌های بزرگ، دانشی قرار دارد که در نگاه اول چندان نظامی به نظر نمی‌رسد.

ژوئن ۱۹۴۴، صدها هزار سرباز، کشتی و هواپیما آماده‌اند و فرمانده کل فقط یک چیز لازم دارد؛ آسمانی که چند ساعت آرام بماند. در چنین لحظه‌ای، تصمیم به مردی اسکاتلندی سپرده می‌شود که نه تفنگ دارد و نه درجه ژنرالی؛ فقط نقشه‌هایی پر از خط‌های فشار هوا. فیلم «فشار» (Pressure) درباره همین مرد است.

فیلم «فشار» ساخته آنتونی ماراس که در سال ۲۰۲۶ روی پرده سینماها آمد، اهمیت موضوع هواشناسی را در جنگ‌ها به‌شکلی دراماتیک محور فیلم خود قرار می‌دهد. فیلمی حدوداً صد دقیقه‌ای که بیشتر در اتاق‌های فرماندهی می‌گذرد تا در میدان جنگ.

فیلم به روزهایی پیش از پیاده‌سازی نیروهای متفقین در نرماندی بازمی‌گردد؛ جایی که پیش‌بینی هواشناسان فقط یک گزارش روزانه نبود، بلکه می‌توانست بر سرنوشت یکی از بزرگ‌ترین عملیات‌های نظامی جنگ جهانی دوم و جان هزاران سرباز تأثیر بگذارد.

ساخته آنتونی ماراس سراغ یکی از همین لحظه‌های تاریخی می‌رود که فرماندهان متفقین باید درباره زمان آغاز عملیات نرماندی تصمیم می‌گرفتند و شرایط جوی می‌توانست برنامه‌ای عظیم را با شکست روبه‌رو کند.

در ابتدا، پنجم ژوئن برای آغاز عملیات در نظر گرفته شده بود، اما شرایط جوی نامساعد برنامه را با تردید جدی روبه‌رو می‌کند. پیش‌بینی‌های هواشناسی نشان می‌دادند که ادامه این وضعیت می‌تواند عملیات را با خطر بزرگی مواجه کند. فرماندهان باید تصمیم می‌گرفتند که عملیات را طبق برنامه آغاز کنند یا آن را به تعویق بیندازند؛ تصمیمی که هر دو گزینه‌اش هزینه‌های سنگینی داشت. فیلم، تنش این تصمیم … …