به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، اندیشکده پویاشهر با اشاره به تغییر ماهیت و افزایش پیچیدگی بحرانهای شهری، معتقد است مدیریت بحران دیگر نمیتواند صرفاً بر پایه ساختارهای سنتی، متمرکز و متکی بر عملکرد یک سازمان مشخص انجام شود. به باور این اندیشکده، هیچ سازمانی بهتنهایی ظرفیت و توانایی لازم برای کنترل تمام ابعاد حوادث امروزی را ندارد و مدیریت اثربخش بحران مستلزم مشارکت و همکاری مجموعهای از بازیگران دولتی، خصوصی و اجتماعی است.
این اندیشکده تأکید میکند که در الگوی جدید مدیریت بحران، هماهنگی میان دستگاههای مسئول، تبادل اطلاعات و مشارکت شهروندان اهمیت محوری دارد. بر همین اساس، ایجاد پلتفرمهای هماهنگی، فراهمکردن امکان اشتراکگذاری دادههای دیجیتال و برگزاری تمرینها و مانورهای مشترک بهعنوان بخشی از الزامات استقرار این الگو مطرح میشود.
از نگاه اندیشکده پویاشهر، عبور از ساختارهای قدیمی و حرکت به سمت مدیریت شبکهای دیگر یک انتخاب صرفاً مدیریتی نیست، بلکه ضرورتی انکارناپذیر برای توزیع مناسب منابع، افزایش هماهنگی میان نهادها و بهبود روند امدادرسانی در زمان وقوع بحران به شمار میرود.
تمرکزگرایی و موازیکاری؛ موانع اصلی مدیریت بحران شبکهای در ایران
اندیشکده پویاشهر در ادامه، استقرار مدیریت بحران شبکهای در ایران را با مجموعهای از چالشهای ساختاری و نهادی مواجه میداند. از جمله مهمترین این موانع میتوان به تمرکزگرایی نهادی، موازیکاری سازمانی، نبود پروتکلهای شفاف هماهنگی، کندی جریان اطلاعات، توزیع نامناسب منابع امدادی و محققنشدن یکپارچگی عملیاتی و ساختاری اشاره کرد. …


دانلود از کافه بازار






























































