حقوق قانونی یکسان برای همه

مطالعه تاریخ پیشرفت کشورها نشان می‌دهد که این کشورها در پرتو اجرای یکسان قانون برای همه شهروندان به صورت یکسان بوده است. پرسش اساسی این است که وقتی اقلیت از حق تجمع برخوردار است آیا این حق برای اکثریت ناراضی از وضع موجود بویژه اوضاع اقتصادی بیایند در میادین و معابر و .... با استفاده از اصل 27 و 109 قانون اساسی تجمع برگزار کنندو مطالبه خود را بیان کنند؟ منشا اختلاف و نارضایتی از نقطه‌ای آغاز می‌شود که عده‌ای موظفند قانون را رعایت کنند و عده دیگر نه. برخی روزنامه‌ها به این و آن می‌تازند ولی کسی کار با آنها ندارد در مقابل رسانه های دیگر وقتی از مقامات خرده می‌گیرند سروکارشان به دادسرا می‌افتد. یادداشت پیش رو به این موضوع می‌پردازد.

1- نویسنده از سال 1381 تا کنون مدیر مسئول روزنامه همبستگی و ستاره صبح بوده‌ام. در طول دودهه بارها به خاطر نشر مطالب غیرواقع یا انتقاد و اعتراض به سیاست‌ها مورد بازخواست قرار گرفته‌ام، ولی روزنامه های اصولگرا آزادانه هر چه خواسته‌اند نوشته و به این و آن تهمت، خیانت، جاسوسی و ... زده و می‌زنند.

2- تجمع و اعتراض طبق اصل 27 قانون اساسی برای همه آزاد است و نیاز به مجوز قانونی ندارد.

3- اصل 24 قانون اساسی آزادی بیان و قلم را تضمین کرده است، در دهه های گذشته بویژه در بازه زمانی که سعید مرتضوی دادستان تهران بود نویسنده و صدها مدیر رسانه دیگر به دادسرا و دادگاه رفتند.

4- اصل 109 قانون اساسی می‌گوید:

شرایط و صفات رهبر:

• صلاحیت علمی لازم برای افتاء در ابواب مختلف فقه

• عدالت و تقوای لازم برای رهبری امت اسلام

• بینش صحیح سیاسی و اجتماعی، تدبیر، شجاعت، مدیریت و قدرت كافی برای رهبری.

• در صورت تعدد واجدین شرایط فوق، شخصی كه دارای بینش فقهی … …