اکنون پرسش این است که آیا مواضع رئیس اقلیم شخصی و به‌تعبیری خودسرانه بوده یا بخشی از چرخشی سیاسی است که در سیاست حزب دموکرات کردستان پدید آمده است.
در وهله نخست باید گفت که سخنان نیچیروان بازتاب موقعیت حساس کنونی اقلیم کردستان و تغییر موازنه‌های امنیتی منطقه در پی جنگ ایران و سپس خروج نیروهای آمریکایی از عراق در هفته‌های اخیر است.
در طول جنگ ۴۰روزه، اقلیم کردستان مانند کشورهای عربی خلیج فارس، به یکی از اهداف ثابت جنگی ایران تبدیل شد و آسیب‌پذیری و شکنندگی آن در برابر حملات هوایی، حتی با وجود حضور نیروهای آمریکایی، آشکار شد.
با خروج آخرین نیروهای آمریکایی در سپتامبر گذشته، اقلیم بیش از پیش با خلأ امنیتی مواجه شد؛ امری که دو حزب حاکم را به بازبینی راهبردی در ساختارهای نظامی و امنیتی داخلی و بازتعریف سیاست منطقه‌ای خود واداشته است.
نکته دوم این است که حتی پیش از تحولات اخیر، و به‌طور مشخص در سه چهار سال گذشته حزب دموکرات درصدد ترمیم روابط خود با جمهوری اسلامی ایران برآمده بود. احتمالاً در نوعی تقسیم کار داخلی، پرونده این مناسبات به نیچیروان بارزانی سپرده شده است.
حزب دموکرات روابطی دیرینه با ایران دارد؛ روابطی که با وجود فراز و نشیب‌های فراوان و تأثیرپذیری از جزرومدهای سیاست منطقه‌ای، هیچ‌گاه به گسست کامل نرسیده است.
در تحولات سیاسی عراق و خاورمیانه پس از سقوط صدام، پارتی در موضعی دورتر از ایران قرار گرفت و به محور ترکیه و برخی کشورهای عربی نزدیک‌تر شد. اما پس از آشتی‌های سیاسی سال‌های اخیر، نزدیک‌شدن مواضع ترکیه و عربستان و قطر، بازگشت تدریجی بشار اسد به آغوش جهان عرب ــ پیش از سقوط حکومتش ــ و آشتی ایران و عربستان با ابتکار چین، پارتی نیز شروع به گذاشتن بخشی از تخم‌مرغ‌های خود در سبد ایران کرد. …
دانلود از کافه بازار
