پساب تصفیهشده آبی است که پس از استفاده شهری یا صنعتی، مراحل مشخصی از تصفیه را پشت سر گذاشته و برای یک مصرف معین آماده شده است. این آب الزاماً کیفیت آب شرب را ندارد، اما برای کاربردهایی مانند برخی فرآیندهای خنککاری، شستوشوی صنعتی، کنترل گردوغبار و بعضی مصارف فرایندی میتواند مناسب باشد؛ مشروط به آنکه استانداردهای فنی، بهداشتی و زیستمحیطی مربوط رعایت شود.
مزیت اصلی این رویکرد آن است که بخشی از آب مصرفشده به جای خروج از چرخه، دوباره به تولید بازمیگردد. در نتیجه، علاوه بر کاهش برداشت از منابع طبیعی، حجم پساب دفعشده نیز کمتر میشود. پرسش اصلی اما این است که آیا هزینه آمادهسازی و رساندن این آب به کارخانه، از هزینه گزینههای دیگر کمتر خواهد بود؟ آمار سال ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵؛ چه میزان از پساب ایران دوباره مصرف میشود؟
بر اساس گزارشی که روزنامه «ایران» در تیر ۱۴۰۵ منتشر کرد، تولید پساب کشور در سال ۱۴۰۴ حدود یک میلیارد و ۸۴۵ میلیون مترمکعب بوده است. همین گزارش از تمرکز دولت بر جذب سرمایهگذاری بخش خصوصی برای افزایش استفاده مجدد از این منبع خبر میدهد.
در گزارش دیگری که روزنامه «ایران» در شهریور ۱۴۰۵ منتشر کرد، عیسی بزرگزاده، سخنگوی صنعت آب، اعلام کرد که از حدود ۲ میلیارد مترمکعب پسابی که وارد تصفیهخانهها میشود، نزدیک به ۵۰۰ میلیون مترمکعب به چرخه مصرف بازمیگردد. وزارت نیرو قصد دارد این میزان را تا پایان برنامه هفتم توسعه، یعنی سال ۱۴۰۷، به یک میلیارد و ۱۰۰ میلیون مترمکعب برساند؛ هدفی که بیش از دو برابر حجم بازچرخانی اعلامشده در این گزارش است. تفاوت ارقام تولید سالانه و حجم ورودی به تصفیهخانهها ممکن است به شیوه محاسبه و محدوده آماری گزارشها مربوط باشد و نباید این دو شاخص را کاملاً یکسان تلقی کرد. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































