ممنوعیت کار کودک و حمایت از کودکان در برابر استثمار اقتصادی در کنوانسیون حقوق کودک سازمان ملل متحده، به ویژه ماده ۳۲ تصریح شده است. بر اساس این اسناد، همه کشورهای عضو ILO حتی در صورت عدم تصویب کنوانسیون‌های مربوطه متعهد به تلاش برای لغو و ریشه‌کنی کار کودکان هستند. اجماع جهانی شکل گرفته بر این اصل تأکید کرد که هیچ کودکی نباید کاری که سلامت رشد یا چشم انداز آینده او را آسیب می‌زند، انجام دهد. با این حال باید میان کارهایی که کودکان کار انجام می‌دهند و فعالیت‌های عادی کودکان تمایز قائل شد.
همه فعالیت‌های اقتصادی یا مشارکت‌های کودکان در خانواده به عنوان کار کودکان طبقه‌بندی نمی‌شوند، بلکه فعالیت‌هایی نظیر کمک به والدین در خانه، همکاری در کسب و کار خانوادگی یا انجام کارهای پاره وقت خارج از ساعات مدرسه و در ایام تعطیلات در صورتی که به تحصیل و سلامت کودک آسیب نرساند می‌تواند به رشد مهارت‌ها، افزایش حس مسئولیت‌پذیری و آمادگی آنان برای ایفای نقش مولد در جامعه کمک کند.
بر اساس تعریف ILO کار کودک فعالیتی است که از نظر ذهنی، جسمی اجتماعی یا اخلاقی برای کودک خطرناک و زیان بار باشد و با تحصیل کودک تداخل ایجاد کند.
سازمان بهداشت جهانی نیز کارهایی که کودکان کار انجام می‌دهند را یکی از عوامل اصلی بروز کودک‌آزاری معرفی میکند. کودک‌آزاری شامل هرگونه رفتار نادرست نسبت به افراد زیر ۱۸ سال است؛ از جمله این موارد می‌توان به بدرفتاری جسمی یا روانی، سوء استفاده جنسی غفلت و سهل‌انگاری، بهره‌کشی اقتصادی با سایر اشکال سوء استفاده که منجر به آسیب واقعی یا بالقوه به سلامت بقاء رشد یا کرامت کودک شود اشاره کرد. در نتیجه، کار کودک یک نگرانی اجتماعی جدی بویژه در کشورهای در حال توسعه، به شمار می‌رود. …
دانلود از کافه بازار
