بررسی اسناد تاریخی نشان میدهد پیشنهاد نامگذاری فاصله ۱۲ تا ۱۷ ربیعالاول به عنوان هفته وحدت در ابتدای انقلاب از سوی برخی علمای قم مطرح و با استقبال و حمایت امام خمینی(ره) روبهرو شد.
امام خمینی در سال ۱۳۶۰ با اشاره صریح به این پیشنهاد، آن را اقدامی ارزشمند برای نزدیککردن مسلمانان دانستند و تأکید کردند اختلاف درباره یک تاریخ نباید مسلمانان را از یکدیگر جدا کند؛ چراکه «پیغمبر از همهمان است».
در کنار این روایت، آیتالله مصطفی محامی، نماینده ولیفقیه در سیستان و بلوچستان سال جاری در سخنانی در حرم امام رضا(ع) به سابقهای قدیمیتر اشاره کرد و گفت: هسته اولیه چنین اندیشهای در دوران تبعید آیتالله سیدعلی خامنهای در ایرانشهر شکل گرفته بود؛ زمانی که ایشان با مشاهده برگزاری جداگانه جشن میلاد پیامبر(ص) از سوی شیعه و اهل سنت، بر برگزاری مشترک این مناسبت تأکید کردند.
وحدت در نگاه امام خمینی؛ برادری فراتر از اختلاف مذهبی
وحدت در منظومه فکری امام خمینی(ره) تنها یک تاکتیک سیاسی برای عبور از بحرانها نبود، بلکه بخشی از نگاه ایشان به هویت جهان اسلام محسوب میشد. تنها یک روز پس از پیروزی انقلاب اسلامی، در ۲۳ بهمن ۱۳۵۷، امام خمینی در شرایطی که کشور با مسائل متعدد سیاسی و امنیتی روبهرو بود، مسئله رابطه شیعه و اهل سنت را مورد توجه قرار دادند و گفتند «ما با مسلمین اهل تسنن یکی هستیم، ما همه با هم برادریم.» ایشان هر سخنی را که به ایجاد شکاف میان مسلمانان منجر شود، در خدمت تفرقه دانستند.
این نگاه بعدها نیز ادامه پیدا کرد. امام خمینی تأکید داشتند اختلافات فقهی و تاریخی نباید به گسست اجتماعی و سیاسی منجر شود و مسلمانان میتوانند در عین حفظ دیدگاههای مذهبی خود، بر مشترکات بنیادین همچون توحید، قرآن و پیامبر اکرم(ص) تکیه کنند. «سپر پولادین»؛ وحدت در اندیشه رهبر شهید انقلاب …
