به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، خروج سرمایه‌های انسانی یا آنچه در ادبیات توسعه تحت عنوان «فرار مغزها» (Brain Drain) شناخته می‌شود، یکی از پیچیده‌ترین و راهبردی‌ترین چالش‌های حاکمیتی در کشورها به شمار می‌رود.
این پدیده طی دهه‌های گذشته ابعاد ویژه‌ای یافته و خروج نخبگان علمی، فنی و دانشگاهی به مقاصدی با فرصت‌های برتر آموزشی، پژوهشی و اقتصادی، به چالشی مزمن برای ظرفیت‌های نوآوری و توسعه فناوری کشور تبدیل شده است هرچند که بازگشت بسیاری از این نخبگان نیز فرصت‌های شگفت‌آوری برای کشورها از جمله ایران ایجاد می‌کند که بازگشت نخبگان به کشور در سال‌های اخیر موید این موضوع است.
از منظر اقتصاد کلان، مهاجرت هر نیروی متخصص و عدم بازگشت آن به مثابه خروج سرمایه‌گذاری‌های انجام شده در نظام آموزش و پرورش و آموزش عالی کشور است که خسارت‌های ناشی از آن اعدادی نجومی را دربر می‌گیرد؛ به گونه‌ای که برخی برآوردها حاکی از خسارت سنگین ده‌ها میلیارد تومانی به ازای خروج هر نخبه از چرخه اقتصاد ملی است.
در مواجهه با این روند و در پی نوسانات تورمی، نوسانات ارزی و تحریم‌های بین‌المللی که شیب مهاجرت را ممکن است تندتر کند، هیئت وزیران در مهرماه 1405 رویکردی امیدآفرین را برای معکوس کردن این روند اتخاذ کرد.
در این راستا، آیین‌نامه جامعی با عنوان «حمایت از بازگشت نخبگان ایرانی خارج از کشور» به پیشنهاد مشترک بنیاد ملی نخبگان و معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست‌جمهوری به تصویب رسید.
اظهارات مقامات عالی‌رتبه دولت چهاردهم، از جمله فاطمه مهاجرانی به عنوان سخنگوی دولت، حسین افشین در جایگاه معاون علمی رئیس‌جمهور و سعید خدایگان به عنوان قائم‌مقام بنیاد ملی نخبگان، پیرامون ابعاد این طرح و به ویژه مشوق جنجالی واردات خودرو با سود بازرگانی صفر، موجی از واکنش‌ها را در محافل سیاست‌گذاری و رسانه‌ای به همراه داشت.
کالبدشکافی آیین‌نامه هجده‌ماده‌ای حمایت از بازگشت نخبگان
اعلام اولیه این آیین‌نامه در حساب کاربری شبکه اجتماعی ایکس توسط سخنگوی دولت، تمرکز افکار عمومی را به سه محور تقلیل داد: واردات یک دستگاه خودرو با سود بازرگانی صفر، حمایت صندوق نوآوری و شکوفایی برای تأسیس شرکت دانش‌بنیان و اولویت در بهره‌مندی از مزایای قانون جهش تولید مسکن. …
دانلود از کافه بازار
