خبرگزاری تسنیم؛ گروه فرهنگی؛ فاطمه مرادزاده؛ جنگ، بمباران، ویرانی، مرگ، گرسنگی، تشنگی، باد و باران و سرما... هر بلایی بر سرشان چون سنگ ببارد، فرقی نمی‌کند! باز دست‌شان از ریسمان الهی جدا نمی‌شود؛ از ریسمان قرآن کریم که هر که در آن چنگ انداخته، از خطر غرق شدن در گرداب بلایا به سلامت بیرون آمده است، که فرمود: «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا...» (103/آل عمران).
این حکایتِ مردمِ ویرانه‌ی غزه است... نام غزه‌ای‌ها را؛ نام این ملت باستانی فلسطینی را انگار با مقاومت سرشته‌اند؛ مقاومتی که ریشه در آیه‌های صبر و شکر و جهاد و توکل دارد؛ ریشه در آیه‌های کتاب نور...
باید رگ و ریشه‌ات به آیه‌های مقاومت برسد که در ناممکن‌ترین لحظه‌های زیستن؛ در وحشتِ مرگ و بی‌کسی و گرسنگی، باز همدمت قرآن باشد و انس و الفتت با کلام خدا.
مثل جمعیت دو میلیون نفری غزه که یکی یکی یا گروه گروه به تیر زهرآلود دشمنان خدا کشته می‌شوند و با تکیه بر آیات نور، نه سر تسلیم فرود می‌آورند و نه حاضر به ترک سرزمین مادری‌اند.
مثل «دالیا حجاج» که باوجود محرومیت از بینایی، در شرایط آوارگی و گرسنگی و بی‌خانمانی، آنچنان با کلام خدا همنشین و همسایه شده که صفحه به صفحه و سوره به سوره و آیه آیه‌اش را به خاطر سپرده است.
.
دالیا حجاج نابینای مادرزاد و حافظ کل قرآن در غزه
دالیا ایمن فرید حجاج، یک نوجوان فلسطینی است. اهل غزه است و مثل تمام جمعیت 2میلیونی باریکه، سه سال اخیر را در جنگ و آوارگی و دربه‌دری گذراند؛ از شمال به جنوب؛ از شرق به غرب... مثل تمام مردم غزه، گرسنگی کشید و در تابستان، گرمای آزاردهنده زیر چادر و در زمستان، باران و سرما، آرامش و آسایش را از او گرفته بود.
این رنج مشترکِ اهالی غزه، برای او دو برابر بود، چراکه از نعمت بینایی محروم بود و چشمانش جز به تماشای سیاهی باز نمی‌شد. دالیا نابینای مادرزاد بود. در چنین شرایط بغرنج و دردآلودی تنها تسکین‌دهنده دختر فلسطینی کلام خدا بود و انس به آیه‌های رحمت. دالیا کتاب خدا را گشود و شروع کرد به حفظ کردن آیه‌ها و گره زدن زلفِ قلب و جان و روحش به واژه‌های نور. …
دانلود از کافه بازار
