بازار
«بسم‌الله الرحمن الرحیم
عالیجنابان،
خانم‌ها و آقایان،
همکاران و صاحب‌نظران گرامی،
موضوع این پنل، یعنی رابطه میان تنوع زیستی و صلح، از دیدگاه من صرفاً مسئله‌ای اخلاقی یا سیاسی نیست؛ بلکه موضوعی بنیادین در حوزه حکمرانی محیط زیست، حقوق بین‌الملل و امنیت انسانی به شمار می‌رود.
در چارچوب کنوانسیون تنوع زیستی، ما عمدتاً عواملی همچون تغییر کاربری اراضی، تخریب زیستگاه‌ها، آلودگی، بهره‌برداری ناپایدار از منابع طبیعی و تغییرات اقلیمی را به‌عنوان مهم‌ترین عوامل محرک کاهش تنوع زیستی مورد توجه قرار می‌دهیم.
با این حال، عامل دیگری نیز وجود دارد که شایسته است در این معادله، توجه بسیار بیشتری به آن شود: فروپاشی صلح و وقوع مخاصمات مسلحانه.
جنگ می‌تواند چندین عامل محرک کاهش تنوع زیستی را به‌طور هم‌زمان و با شدتی ویرانگر فعال کند. پیامدهای آن، از تخریب مستقیم زیستگاه‌ها و وقوع آتش‌سوزی‌های گسترده گرفته تا آلودگی خاک و آب، انتشار مواد خطرناک، جابه‌جایی جمعیت‌های انسانی، اختلال در مدیریت مناطق حفاظت‌شده و تضعیف ظرفیت‌های ملی برای پایش و حفاظت از طبیعت را در بر می‌گیرد.
جمهوری اسلامی ایران این واقعیت را نه صرفاً در سطح نظری، بلکه بر اساس تجربه مستقیم خود بیان می‌کند. ما در سال‌های اخیر، پیامدهای چنین شرایطی را از نزدیک تجربه کرده‌ایم.
در جریان جنگ دوازده‌روزه سال ۲۰۲۵، شماری از مناطق حفاظت‌شده ایران نیز از حملات و پیامدهای ناشی از درگیری‌ها تأثیر پذیرفتند.
بر اساس ارزیابی‌های انجام‌شده، سیزده منطقه حفاظت‌شده و هزاران هکتار از عرصه‌های طبیعی، به‌ویژه در گستره رشته‌کوه زاگرس، دچار آسیب شدند و تحت تأثیر آتش‌سوزی‌ها قرار گرفتند.
با این حال، ابعاد واقعی خسارت بسیار فراتر از تعداد هکتارهای سوخته یا تخریب‌شده است.
خانم‌ها و آقایان، …
