تنگه هرمز این روز‌ها نه تنها صحنه تقابل نظامی و امنیتی است که به یکی از مهم‌ترین میدان‌های جنگ اطلاعاتی و رسانه‌ای میان ایران و امریکا تبدیل شده است. مجموعه‌ای از گزارش‌ها و اظهارات منتشرشده درباره فشار واشینگتن بر نهاد‌های دریایی و کشتی‌های تجاری برای خودداری از انتشار اخبار حوادث این آبراه راهبردی، که تا پیش از جنگ تحمیلی به ایران، تردد کشتیرانی در آن کاملاً آزاد بود، این پرسش مهم را مطرح می‌کند که چرا امریکا تا این اندازه نگران بازتاب رسانه‌ای اتفاقاتی است که در تنگه هرمز رخ می‌دهد؟
اظهارات برت اریکسون، مدیر ارشد یک شرکت مشاور ریسک، درباره فشار امریکا بر سازمان تجارت دریایی بریتانیا (UKMTO) برای گزارش نکردن برخی حوادث اعلام‌شده از سوی ایران، از ابعاد این سیاست حکایت دارد. بنابراین این گزارش‌ها صرفاً به مدیریت اطلاع‌رسانی نظامی محدود نمی‌شود، بلکه می‌توان آن را بخشی از تلاش گسترده واشینگتن برای کنترل روایت تحولات میدانی و جلوگیری از انتشار اطلاعاتی دانست که ممکن است بر ارزیابی افکار عمومی و بازار‌های جهانی اثر بگذارد. این رویکرد، به‌ویژه در شرایطی اهمیت پیدا می‌کند که هر حادثه در تنگه هرمز می‌تواند پیامد‌هایی فراتر از محدوده جغرافیایی خلیج فارس داشته باشد. این آبراه یکی از گلوگاه‌های اصلی انتقال انرژی در جهان است و هرگونه اختلال در امنیت کشتیرانی آن، مستقیماً بر انتظارات بازار نفت، هزینه حمل‌ونقل دریایی و محاسبات اقتصادی کشورها تأثیر می‌گذارد. به همین دلیل، انتشار اخبار مربوط به انفجار نفتکش‌ها، آسیب به شناور‌ها یا تلفات احتمالی نیروهای نظامی، صرفاً یک موضوع خبری نیست، بلکه می‌تواند به عاملی اثرگذار بر بازار جهانی انرژی و فضای سیاسی امریکا تبدیل شود.
سانسور برای مهار هزینه‌های شکست …
دانلود از کافه بازار
