بازار
محمد کافی با بیان اینکه سقف‌های مسطح، حیاط‌های سنتی و مصالحی مانند کاهگل به‌تدریج جای خود را به الگوهای شهری، سقف‌های شیب‌دار و مصالحی مانند سنگ و سیمان داده بودند، می‌افزاید: «در گفت‌وگو با اهالی متوجه شدیم که از حذف محل‌های قدیمی دورهم‌نشینی و گفت‌وگو گلایه دارند. در گذشته، حوض‌ها و فضاهای پیرامونی خانه‌ها محل تجمع مردم بود، اما این فضاها به تدریج از بین رفته بودند.»
او ادامه می‌دهد: «با کودکان روستا نیز صحبت کردیم. یکی فضایی برای آب‌بازی می‌خواست، دیگری مکانی برای کتاب‌خواندن و فرد دیگری فضایی برای فوتبال. همین گفت‌وگوها باعث شد پیشنهاد کنیم پروژه به ساخت یک خانه خصوصی محدود نشود و بخشی از محوطه مقابل آن به استفاده اهالی اختصاص پیدا کند.»
بر این اساس، پیشنهاد طراحی یک پیرنشین بزرگ با حوضی در مرکز آن مطرح شد تا اهالی بتوانند در اطراف حوض بنشینند و با یکدیگر گفت‌وگو کنند. برای تأمین آب نیز از قنات روستا انشعابی گرفته شد تا آب پس از ورود به حوض و سرریز شدن، دوباره به مسیر اصلی بازگردد و برای آبیاری باغ‌های پایین‌دست استفاده شود.
او تأکید می‌کند: «به این ترتیب، آب دورریز نداشتیم و جریان آن با استفاده از نیروی ثقل انجام می‌شد.»
بهانه مرمت خانه‌های روستا
به گفته این معمار، اجرای این مجموعه حدود سه سال و نیم تا چهار سال زمان برد و اقداماتی مانند اجرای شبکه فاضلاب، سامان‌دهی زهکشی آب‌های زیرسطحی و سنگ‌فرش حدود هزار و ۶۰۰ تا هزار و ۷۰۰ مترمربع از محدوده پیرامونی انجام شد.
محمد کافی می‌گوید: «علاوه … …
