تحلیل دقیقتر نشان میدهد که تغییر پنجهزار تومانی قیمت بنزین، با حذف کارت سوخت جایگاهها به تنهایی نمیتواند این کاهش را توجیه کند. در یک سال اخیر، نرخ تورم از ۱۰۰درصد فراتر رفته و هزینه زندگی در تمام بخشها به شدت افزایش یافته است. در چنین شرایطی، استفاده از خودروی شخصی برای ترددهایی که حملونقل عمومی برای آنها وجود ندارد، همچنان مقرونبهصرفهتر از استفاده از تاکسیهای اینترنتی مانند اسنپ است. بنابراین، کاهش مصرف بنزین را باید در بستر بزرگتری از تغییرات اقتصادی و معیشتی مردم جستجو کرد.
هزینه سفر، ترمزی که مردم را خانهنشین کرد
شاید مهمترین بخشی که بر کاهش تردد خودرویی در سال جاری تأثیرگذار بوده، هزینههای بالای سفر باشد. در گذشته، هزینه سفر زمینی نسبت به تورم، معقول و قابل تحمل بود و خانوادهها میتوانستند برای تعطیلات و سفرهای جادهای برنامهریزی کنند. اما امروز، این معادله کاملاً تغییر کرده است. هزینه اقامت، غذا، عوارض جادهای و سوخت، همگی با شیب تندی افزایش یافتهاند و دیگر سفر زمینی، گزینهای ارزان و در دسترس محسوب نمیشود.
در کنار این موضوع، مردم دیگر پساندازی برای برنامهریزی سفر ندارند. تورم ۱۰۰درصدی، توان مالی خانوارها را تحلیل برده و اولویتهای زندگی را به سمت تأمین نیازهای اساسی مانند غذا، مسکن و دارو سوق داده است. در چنین شرایطی، سفر نه یک انتخاب، که یک آرزوی دور از دسترس شده است. کاهش تردد خودرویی در جادهها، بیش از آنکه محصول سیاستهای سوختی باشد، نتیجه فروپاشی توان مالی خانوادهها برای سفر است.
…

بازار

































































































































































