او گفت: طراحی شهر نباید فقط بر تامین نیازهای عملکردی مانند سکونت، اشتغال و جابهجایی متمرکز باشد؛ بلکه باید برای فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی نیز فضا در نظر بگیرد. حافظی با اشاره به اینکه کتابخانه نباید تنها یک ساختمان مستقل در نقطهای از شهر باشد که شهروندان برای استفاده از آن نیازمند برنامهریزی جداگانه باشند، افزود: بهتر است این مراکز در نزدیکی مسیرهای پیاده، ایستگاههای حملونقل عمومی، مراکز محله، مدارس، بوستانها و دیگر کانونهای رفتوآمد قرار گیرند تا مراجعه به آنها بخشی از زندگی روزمره مردم شود.
این کارشناس شهرسازی گفت: میتوان از ایده کتابخانههای کوچک محلهای، ایستگاههای مبادله کتاب، کتابخانههای سیار و فضاهای مطالعه در بوستانها و مراکز عمومی استفاده کرد، این امکانات بهویژه برای محلههایی اهمیت دارند که از نظر دسترسی به مراکز فرهنگی با محدودیت روبهرو هستند.
او با اشاره به اینکه نکته مهم دیگر، کیفیت فضاهای عمومی است، افزود: نیمکتهای مناسب، سایهبان، روشنایی کافی، امنیت، دسترسی برای افراد دارای معلولیت و امکان استفاده گروههای سنی مختلف از فضاهای شهری، میتوانند زمینه حضور طولانیتر شهروندان را فراهم کنند. پارک یا میدان شهری زمانی میتواند به فضایی فرهنگی تبدیل شود که تنها محل عبور نباشد و امکان نشستن، مطالعه، گفتوگو و برگزاری رویدادهای کوچک فرهنگی را نیز در اختیار مردم قرار دهد.
حافظی گفت: شهر مطلوب کتابخوانی، شهری است که در آن کتابخانه از زندگی محله جدا نیست و فضای عمومی نیز صرفا کارکرد عبوری ندارد. کتاب باید بتواند در دل زندگی شهری حضور پیدا کند؛ از کتابخانه و فرهنگسرا گرفته تا بوستان و ایستگاه حملونقل عمومی. …


دانلود از کافه بازار































































































































































